Posts tonen met het label Birmingham (Alabama). Alle posts tonen
Posts tonen met het label Birmingham (Alabama). Alle posts tonen

zaterdag

21 mei 1963

Het gevecht in de V.S. verplaatst zich naar administratieve sfeer. In Birmingham zijn kinderen die deel hebben genomen aan de demon-straties van school gestuurd. Degenen van 16 jaar en ouder werden verwijderd, de nog jongeren zijn geschorst.
Tegelijkertijd heeft het hooggerechtshof de vonnissen vernietigd waarin negers werden veroordeeld wegens het betreden van blanke cafetaria. Volgens het hof mag een staat geen rassenscheiding toe-passen en daarbij al helemaal niet van zijn macht gebruik maken. Zo breekt een zakje patat uiteindelijk de discriminatie. Althans op juri-disch vlak.

dinsdag

14 mei 1963

Het is weer rustig in Birmingham. Dagelijks patrouilleren onder de staat van beleg duizend politieagenten door de stad.
President Kennedy brengt zaterdag een bezoek aan Alabama; hij moest toch in de buurt zijn voor de viering van het dertig jarig bestaan van de 'Tennessee Valley Authority'.
Dominee King heeft opgeroepen af te zien van geweld. Blijkbaar zijn er resultaten in aantocht.

vrijdag

8 mei 1963

Op een of andere manier is dit voorjaar anders dan andere. Het lijkt wel of er in de geschiedenis een soort lente op gang is gekomen. Stalins dood heeft met enkele jaren vertraging ruimte geschapen voor nieuwe inzichten en bewegingen. In Amerika lijkt de opstand van de negerbevolking niet meer te stuiten. Eerst hebben ze zich geroerd op de scholen, nu gaan ze de straat op voor gelijke burger-rechten in het algemeen. Men probeert hen nog onder de duim te houden door geen toestemming te geven voor demonstraties - dus door het inzetten van geweld als er wel gedemonstreerd wordt. Maar dat helpt niet meer. Blijkbaar voelen de mensen aan dat er ruimte is. Er heerst een soort 'nu of nooit' gevoel.
In Birmingham (Alabama) wordt al dagenlang gedemonstreerd en elke dag loopt het uit de hand. Dominees en kinderen spelen een be-langrijke rol. Zo werden afgelopen zaterdag 1400 mensen gearre-steerd, waarvan 500 kinderen van tussen 6 tot 16 jaar.
"Jullie moeders vegen vloeren en doen het vuile werk voor de blan-ken, al jarenlang. Nu hebben wij geleerd dat God ons niet heeft voorbestemd vernederd te worden. Wij moeten de blanken laten we-ten dat wanneer zij ons nog langer onder de tafel houden, wij zullen opstaan en de gehele tafel laten omvallen."
Deze woorden van dominee Young laten zien dat de rebelse geest ontwaakt als er hoop op verbetering is. Het meest merkwaardige is nog de weinig verbeten sfeer: er wordt gezongen en voor het geval men gearresteerd wordt, neemt men alvast boeken, dekens en tan-denborstels mee.
De strategie van de politie, die eruit bestaat de massa betogers uit een te drijven en in groepjes terug te 'begeleiden' naar hun woon-wijken, faalde deze keer. Steeds opnieuw verzamelden de mensen zich in het centrum.
Vandaag was er voor het eerst sprake van tegengeweld: de inzet van gummiknuppels, honden en waterkanonnen werd beantwoord met een regen van stenen.
De man die zich zo langzamerhand ontpopt als de leider van de bewe-ging, dominee King, heeft bekend gemaakt dat men pas zal ophouden met demonstreren als de volgende eisen ingewilligd zijn:
1. negers en blanken mogen gezamenlijk in dezelfde lunchrooms eten
2. een permanent comité uit beide rassen dat een schema zal maken voor de integratie van openbare scholen en het heropenen van de ge-sloten stadsparken
3. zwarte arbeiders moeten in een hogere loonklasse ingedeeld wor-den
4. gearresteerde demonstranten moeten vrijgelaten worden zonder verdere vervolging
Kennedy heeft het tot nog toe niet nodig geacht zich publiekelijk met de zaak te bemoeien.

3 december 1958

Over Little Rock horen we niets meer, maar in Birmingham (Alabama) zijn dertien negers, onder wie twee predikanten, veroordeeld omdat zij weigerden achter in de bus te gaan zitten. De predikanten kregen respectievelijk drie maanden gevangenisstraf, en 1 maand met een boete van $ 350,-. De overigen werden veroordeeld tot voorwaardelijke straffen.

Tot vorig jaar moesten negers achter in de bus zitten. Een boycot van het openbaar vervoer door de zwarte bevolking van de stad had de busmaatschappij gedwongen van dat beleid af te zien en sindsdien mochten alle passagiers zelf een plaatsje uitzoeken. De busmaatschappij had echter de chauffeur de mogelijkheid gelaten passagiers een plaats aan te wijzen. De dertien veroordeelden hadden aan een dergelijk bevel geen gehoor gegeven en werden daarom vervolgd wegens verstoring van de openbare orde.