4 maart 1963 (2)

Nu de feestavond. "Meer dan vol was de grote zaal van hotel Domme-ring zaterdag tijdens de jubileum (teenager) feestavond ter gelegen-heid van het 50-jarig bestaan van de Winschoter Bestuurdersbond. Geen wonder trouwens, want het programma voor de pauze, dat werd gepresenteerd door Dick Duster, bevatte namen als Rita Reys, Rob de Nijs en Anneke Grönloh.

Dit programma, 5 seconden van ... woef!!! werd via de VARA-micro-foon direct uitgezonden; een primeur niet alleen voor Winschoten. doch voor geheel Nederland. Normaal worden dergelijke feestavon-den altijd eerst op de band opgenomen en op een later tijdstip uit-gezonden. Geen wonder dus, dat de productieleiders Co de Kloet en Herman Stok, evenals de presentator, een min of meer nerveuze avond hebben beleefd. Doch met de spontane medewerking van het meest jeugdige publiek kunnen zij met voldoening op een geslaagde uitzending terug zien. Even veel voldoening is er voor de WBB, die ervan overtuigd kan zijn met de keuze van de artiesten een goede greep te hebben gedaan. Na de pauze traden amateur-groepen voor het voetlicht om de avond 'vol' te maken, terwijl een geanimeerd bal deze feestelijke dag van de WBB besloot.
Het was wel even wennen voor het publiek om getuige te zijn van een life-uitzending. Verraste en ongelovige kreten stegen uit de zaal op toen Co de Kloet het applaudisseren kwam repeteren. Hij zou het al heel gemakkelijk maken door met tekens aan te geven wanneer geklapt, gejuicht of gestampt moest worden. Deze voorzorgsmaat-regelen waren echter niet nodig geweest, want de jeugd heeft spon-taan en enthousiast gereageerd na elk optreden. Vaak werden beken-de songs geheel of gedeeltelijk meegezongen.

Anneke Grönloh was met haar laatste liedje Brandend zand, dat niet van tevoren met de band was ingestudeerd, zelfs geheel aangewezen op de duizend 'gasten' van de WBB. En die steun was niet gering. ... De luisteraars aan de radio hebben - naar wij vernamen - eveneens veel plezier beleefd aan het vlotte programma uit Winschoten. Dit pro-gramma bevatte 'elk wat wils', want Rita Reys, Anneke Grönloh (al plaatst zij ook steeds meer jazzsongs op haar repertoire) en Rob de Nijs zijn eigenlijk niet met elkaar te vergelijken. The Ramblers met zang van Jany Bron en Marcel Thielemans, waren goed op dreef en zorgden steeds voor een goede begeleiding van de vocalisten(es).
De spits werd afgebeten door de nog niet zo bekende vocalgroep The Pilots. Deze vier heren zongen volledig op de microfoon, zodat voor de bezoekers meer te luisteren viel dan te zien. Jammer was dat wel, want de 'piloten' kregen op die manier geen moment contact met de zaal.
De fans van Rita (ze was weer geweldig) kwamen wel aan hun trekken. Twee bossanova's Desafinado en Fly me to the moon sloegen bij de jongeren goed in, terwijl de echte jazz-liefhebbers eveneens veel plezier hebben beleefd aan o.a. Stompin' at the Savoy. Rita Reys werd uiteraard begeleid door het trio Pim Jacobs.
De vraag van Herman Stok (presentator van Nederlands populairste t.v.-uitzending Top of Flop) 'Kent Winschoten Rob de Nijs?', werd door de teenagers met een overdonderend 'Ja' bevestigend beant-woord. Met begeleiding van The Lords ontketende de Nederlandse Cliff Richard, die over een goede stem beschikt (ook zonder verster-ker!) een golf van enthousiasme bij de jeugd.

(wordt vervolgd)

4 maart 1963 (1)

Afgelopen zaterdag kwamen oud en nieuw wel op een heel merk-waardige manier bij elkaar. Het leek wel of de tijd van voor de oorlog en wat daar nog aan vast zat (de jaren vijftig) op een Winschoter schaal botste op de cultuur van de toekomst. De manier waarop de Winschoter Courant er over berichtte laat dat prachtig zien. U denkt natuurlijk, waar heeft die vent het over, dus ik zal het uitleggen.
Het gaat om het vijftigjarig jubileum van de Winschoter Bestuurders Bond (WBB). 's Middags was er, zoals altijd bij dit soort jubilea, een receptie met toespraken, herinneringen en dergelijke.

's Avonds was er een life-radio-uitzending vanuit Dommering met Anneke Grönloh en Rob de Nijs & the Lords. Ik citeer uit de krant om beide werelden te schetsen.
De receptie: "Zeker is, dat de bestuurdersbond een groot aandeel heeft gehad in een beter lot voor de werkers, en toen in 1913 gedele-geerden uit de plaatselijke organisaties van het NVV, metaalbewer-kers, bouwvak-, land- en fabrieksarbeiders, overheidspersoneel, ty-pografen enz. zich organiseerden in de WBB, was er dan ook alle reden om aan dat lot eens iets te gaan doen. Maar er was ook moed voor nodig, en voor die moed bracht de heer de Jong zijn dank-baarheid namens het werkende volk tot uiting." (Dhr. de Jong is voorzitter van de WBB).
Na De Jong sprak Paul de Vries, de algemeen secretaris van het NVV: "in een bewogen en gloedvol betoog liet hij een stuk sociale geschiedenis herleven, steeds er op wijzend, dat de vakbeweging, toen ze de werkgevers eenmaal had getoond dat ze een tegenstander van formaat was (in 1913 - na de succesvol verlopen - sigarenmaker-staking) allengs meer invloed kreeg op het hele maatschappelijke en economische leven, dat ze die invloed nog steeds heeft en hem ten volle waard is ook. Na de jongste wereldoorlog drong de vraag: hoe maken we ons ontredderde en uitgeplunderde landje weer bewoon-baar, en de vakbeweging heeft haar verantwoordelijkheid op dit punt terdege beseft en waar gemaakt."

(wordt vervolgd)

1 oktober 1959

De staat heeft goedkeuring verleend aan het plan het Winschoterdiep voor zover dat nog door het centrum loopt te dempen. Vanaf Stra-tings steenfabriek tot voorbij de Molenweg zal Winschoten worden bevrijd van een water dat toch alleen maar door Jan en alleman gebruikt werd om overtollige huisraad in te mieteren.

Het bericht bracht de gemeenteraad in een goed humeur. Daar hadden Scala en Dommering mooi mazzel mee, zeker gezien de bezwaren die de Gedeputeerde Staten van de provincie Groningen tegen de verlaging van de vermakelijkheidsbelasting naar voren hadden gebracht. De gemeenteraad hield de rug recht, en nu kan de provincie alleen nog maar terecht bij De Kroon, die een bindend oordeel moet vellen. Het is eigenlijk ook raar dat de provincie zich kan bemoeien met de begroting van een gemeente. Maar ja, ze moeten daar toch iets te doen hebben.

27 augustus 1959

De krapte op de arbeidsmarkt heeft inmiddels geleid tot loonsverho-ging en arbeidstijdverkorting. In de metaal wordt met ingang van 1 augustus j.l. 5 % meer betaald. Per 1 april 1960 wordt de werkweek met 1 uur ingekort, per 1 januari 1961 nog eens met drie uur. Zo zie je maar, als je macht hebt kun je wat bereiken. De regering is niet blij met deze ontwikkeling, maar ja, ze hebben het loonbeleid nu eenmaal vrijgelaten. Wie zijn billen brandt, moet op de blaren zitten.

Iets geheel anders, maar ook interessant, is het verzoek van de Winschoter bioscoopexploitanten aan de gemeente om de gemeen-telijke vermakelijkheidsbelasting voor bioscopen te verlagen van 25/125 naar 20/120. (Ik heb geen idee wat dat betekent, maar dat doet er ook eigenlijk niet toe). Bovendien wil men voor culturele films helemaal vrijgesteld worden van deze belasting.

De bioscopen voeren als reden aan dat in omliggende gemeenten minder belasting betaald hoeft worden. De gemeenteraad was in meerderheid van mening dat de situatie inderdaad onbillijk is. Aan de andere kant kan de gemeente het geld, het gaat om f 8000, niet missen.

Uiteindelijk werd besloten dat de verlaging doorgang zou vinden, omdat men het voortbestaan van de beide bioscopen (Dommering en Scala) niet in gevaar wenste te brengen. Bovendien wilde de gemeen-teraad het niet op haar geweten hebben dat het peil der films nog verder zou dalen. Het zedelijk besef der gemeenteraadsleden ging echter niet zover dat men culturele films vrijstelde van vermakelijk-heidsbelasting. Een vermakelijke conclusie.

7 juni 1958

Hier in Winschoten heeft men iets met cultuur, beter Cultuur. De Winschoter Courant is daar de exponent van. Hoor toch hoe ze de loftrompet steekt over het Concertgebouworkest dat donderdag hier komt spelen:
"Wanneer op donderdagavond 12 juni a.s. de vele leden van het Am-sterdamse Concertgebouw op het podium van Schouwburg Domme-ring hun plaatsen zullen hebben ingenomen en de jonge dirigent Ber-nard Haitink, na met applaus te zijn verwelkomd, met enkele korte tikjes van zijn dirigeerstaf het gebruikelijke geroezemoes in de zaal zal hebben doen verstommen, en de stilte zal hebben opgeroepen welke voorafgaat aan de inzet van de eerste maten der muziek, dan zal in dat moment van stilte de volle zaal zonder twijfel reeds onder de indruk komen van het grootse ogenblik. Onder de indruk van het feit, hier weer een begenadigde jonge man voor zich te mogen zien, op jeugdige leeftijd reeds geroepen om een orkest van wereldfaam te leiden en de roem ervan uit te dragen en te bestendigen."

Ik zal je niet vermoeien met de rest van het epistel, maar zo gaat het een kwart krantenpagina door. Zo'n tekst is niet voor gewone men-sen, maar voor burgemeesters, apothekers, meesters in de rechten en dat soort lieden. De upper-ten. Gewone mensen gaan wel naar het concert, want de goedkope kaartjes zijn al uitverkocht. Al weet je natuurlijk niet wie die kaartjes gekocht hebben.

17 januari 1957

Terwijl in Hongarije een nieuw straf bewind heerst, maakt men zich in Winschoten zorgen over de voorzieningen in Dommerings schouw-burg. De toneel- en belichtingsoutillage zou niet meer van deze tijd zijn en interessante voorstellingen uit het westen uit Winschoten hou-den. De gewenste verbeteringen zijn echter te duur voor Dommering. Als hij zelf moet betalen zou dat wel eens het einde van zijn bedrijf kunnen betekenen. Omdat risico te mijden zou de overheid, in casu de gemeente, een handje moeten helpen.

15 december 1955

Aangezien er momenteel weinig te melden is, of je moet al geïnteres-seerd zijn in het gezever van Boelganin en Kroetsjef, het gezanik van de NAVO, het neerstorten van de zoveelste straaljager, het geneuzel over atoomenergie of het gezeur over de vrije loonontwikkeling, wil ik het nu eens hebben over de bioscoop. Later zal men denken dat er in de bioscopen alleen maar kunst vertoond wordt, maar kijk naar de advertenties en je weet wel beter.

Bij Dommering draait 'Botsende hartstochten' (Clash by night) met Barbara Stanwyck, Paul Douglas, Robert Ryan en Marilyn Monroe. Het lekkermakertje? 'Zij noemden het liefde ... maar dat was niet het woord dat haar man gebruikte toen hij het te weten kwam.' Deze film wordt vertoond door de culturele raad - W.B.B., wat dat ook moge be-tekenen.

Bij Scala is de graad van illusie nog hoger. In de nachtvoorstelling "de zeer exclusieve film" 'De waarheid omtrent het huwelijk' (realistisch schokkend; nieuw voor Winschoten) en 'Gevaarlijke liefde' met Syl-vio Mangano.

Daarnaast, voor meer op gezelligheid gericht publiek, is er 's mid-dags 'Zolang je nog een moeder hebt' ("prachtig kerstprogramma") en 'Wenn am Sonntagabend die Dorfmusik spielt' ("kom tijdig"). Tsja.

7 januari 1953

Ik weet niet of ik het er al eerder over gehad heb, maar het gaat niet goed met de amateurmuziekverenigingen: er zijn vooral te weinig le-den, maar ook te weinig optredens en niet genoeg publiek.
Om dat laatste op te lossen hebben veel verenigingen al lange tijd de gewoonte de jaarlijkse uitvoering te laten bestaan uit twee gedeelten: voor de pauze muziek, na de pauze toneel, al of niet gespeeld door eigen leden.
Dat de mensen wel geïnteresseerd zijn in muziek bleek wel weer bij de onlangs gehouden beurs in Dommering. Drommen mensen stonden langs de kant van de weg en kwamen naar de uitvoeringen van de Amsterdamse Politiekapel, de Asser Militaire Kapel en de Boerenka-pel. En die spelen heus niet zo veel beter dan Nieuw Leven of een van de ander Winschoter verenigingen.
Daar komt nog bij dat dergelijke orkesten wel uitgenodigd worden voor zulke lucratieve activiteiten en de Winschoter orkesten niet, en zij kunnen het geld juist zo goed gebruiken.
Het bestuur van Nieuw Leven denkt de problemen op te kunnen los-sen met twee maatregelen: uitbreiding van het repertoire met popu-lairdere muziek en de aanschaf van uniforms. Over beide ben ik niet enthousiast. Maar ja, we hebben nog maar 22 leden en veel nieuwe aanwas is er niet. Dus misschien moet het maar.
De kosten van de uniforms zijn niet gering: ergens tussen zes- en zevenduizend gulden. Er is een actiecomité opgericht (Harry Die-trich, T. Vlieg, J. Blom, J. Bootsman, P. van der Veen en L. Venema) dat gaat proberen het geld bijeen te krijgen.

Om te beginnen wordt er op de dag dat Winschoten bevrijd werd, 15 april, een showavond georganiseerd waarvan de opbrengst bestemd zal zijn voor de uniformen. Verder probeert men een deel van de kosten van het Prins Bernard Fonds te krijgen en hoopt men op steun van grote bedrijven en andere verenigingen.

17 juli 1952

Dommering krijgt de tuinen van de H.B.S. niet. De gemeente wil de grond houden om de fietsenstalling van de school uit te kunnen breiden. Bovendien acht men het in het algemeen niet gewenst om 'gemeentelijke gronden grenzende aan andere eigendommen te verkopen, daar dan de mogelijkheid om een bestaand perceel uit te breiden, zal komen te ontbreken'. Dus geen terras etc.

27 mei 1952

Dommerings tuin gaat weer open. Deze lap grond achter hotel Dom-mering werd vroeger gebruikt als ijsbaan door haar 's winters onder water te zetten. De IJsclub Winschoten organiseerde er dan grote feesten.
In de zomer was er in Dommerings tuin het concours hippique, waar-bij de ijstent nog eens gebruikt kon worden. Heel Oldambt en Wester-wolde kwamen daar bij elkaar. Het schijnt de beste huwelijksmarkt van Noorden te zijn geweest. Alleen voor boeren natuurlijk!
In de tuin werden concerten gegeven, gefuifd en gedanst. De promotiefeesten van H.B.S. en gymnasium werden daar ook gehou-den. De tennisbaan van Helios, die nu net verdwenen is, lag er toen nog niet. Op die plek lag de moestuin waar chef-kok Otto du Pré de baas was. Het schijnt dat hij daar als kip of eend op het menu ston-den, eigenhandig de loslopende kippen en eenden slachtte.
De laatste jaren werd Dommerings tuin niet meer gebruikt. Er was nog wel eens een meeting, maar meestal gebeurde er niets tussen de muur aan de achterzijde en het gebouw aan de voorzijde.

Om de tuin nieuw leven in te blazen heeft Dommering de tennisbaan bij het complex getrokken. Daardoor ligt er nu een stuk grond van 2000 vierkante meter, de vijver en de aangelegde stukken niet mee-gerekend. Hij wil ook nog de schooltuin van de H.B.S. aan de Johan Modastraat overnemen van de gemeente: daardoor zal het terrein groot genoeg worden voor het concours hippique dat nu jaarlijks op het gemeentelijk sportterrein plaatsvindt, waarbij al het gras ver-nield wordt.

Verder denkt Dommering aan de aanleg van een sintelbaan voor atle-tiek, speedway e.d. Aan de kant van de Dr. D. Bosstraat komt een terras in zeven lagen dat ook gebruikt kan worden als toneel bij openluchtvoorstellingen in de tuin. Aan de overliggende westzijde van de tuin zal een fietsenstalling komen voor duizend fietsen. In de tuin zelf kunnen zang- en muziekconcoursen, concerten en meetings georganiseerd worden. Kortom, Dommering zal weer het levende culturele centrum van Oost-Groningen worden.
Wie alvast een kijkje wil gaan nemen kan terecht op de pinksterbeurs die binnenkort in Dommering wordt gehouden. Er zijn in de kleine zaal dames- en herenmodeshows, demonstraties van de Ruton-set, het Hauser-dieet, de hogedrukpan; in de grote zaal een concert van de Amsterdamse Politiekapel met stukken van de bekende Winscho-ter componisten Cerfontaine en Van Zweeden; Tiktak en een aantal kleine kruideniers bieden tegen gereduceerde prijs het publiek een grote Cabaret-revue aan; er zijn filmvoorstellingen (het koninklijk bezoek aan de V.S. en Canada); 's avonds met medewerking van het Ambonees Hawaiian-orkest Soeare Lease.
Lou Bandy, Heintje Davids en Kitty Prins komen met de voorstelling van Variété Faveur op zaterdag zijn er twee kindervoorstellingen. El-ke dag spelen de Militaire Kapel uit Assen en de Boerenblazers in de tuin die 's avonds feeëriek verlicht wordt. Bovendien is er elke avond bal: op woensdag is dat het Coca-Cola bal, waar iedereen een gratis flesje Coca-Cola krijgt.
Als allerlaatste is er een auto- en motor-oriëntatietocht die om 3 uur begint bij hotel Vrijheid. De prijsuitreiking is 's avonds op het groot auto- en motorbal. We hoeven ons niet te vervelen!

26 september 1951

Vanwege de nieuwbouw is er hier in Bovenburen nou ook een speeltuin gekomen. Nou heb ik zelf geen kinderen maar ik ben toch eens wezen kijken. Het bestuur van de speeltuinvereniging had om de opening te vieren een feestdag georganiseerd. De regering was vertegenwoordigd door dhr. Winsemius, die hier toch moest zijn om twee bedrijven te openen (Zaadhof en Van Bergen). Alle kinderen van de Tromplaan-, de Omsnijdingskanaal- en de Oudewerfslaanschool waren aanwezig om me te doen aan de georganiseerde wedstrijden. Het was bovendien nog eens prachtig weer.
De speeltuin bestaat tot nog toe overigens alleen uit een speelveld, maar in de toekomst zullen er schommels, wipplanken etc. komen. Na de toespraken van de hoogwaardigheidsbekleders speelde Nieuw Leven het Wilhelmus en was er een driewerf hoera voor de koningin.
's Avonds was er een concert door drie verenigingen (Deo Dicatus, Patriomonium en Nieuw Leven), paalklimmen en boksen en ten slotte dansen, waarbij vooral de jongeren zich duchtig weerden.
Een andere feestelijke gebeurtenis waar iedereen altijd naar uitkijkt is de kermis. Op het Marktplein komen: botsautootjes, een miniatuur-treintje dat niet alleen over de markt rijdt, maar het halve centrum doorkruist (van Beersterstraat tot aan het Bosplein), een Parijse Ketel (volgens de krant gaat men met een riem naar boven, komt langs een spiraal weer naar beneden en eindigt in een ketel waar de bezoeker dezelfde verrassing wacht als die welke de koningen van Egypte en Irak in afgelopen jaren te wachten stond - naar het schijnt stond het ding de voorgaande drie jaar in Egypte), de gebruikelijke snoepkra-men (nougat, suikerspinnen e.d.).
Ook de plaatselijke hotels en theaters dragen bij aan de kermissfeer: in hotel De Vrijheid zorgt Harry Dietrich zaterdag en zondag voor stemming, de Hoofdstadoperette zal traditiegetrouw op vrijdag in Dommering een voorstelling geven. Zaterdag en zondag is daar een film te zien van Abott en Costello: In het vreemdelingenlegioen. In Scala draait De stad der verschrikking met Gary Cooper en Ruth Roman. Zondagmiddag is er een matineevoorstelling met de zingen-de cowboy Roy Rodgers. In Hotel Smid tenslotte is zaterdag en zon-dag bar-muziek bij het open haardvuur. Een beetje in de rook zitten zeker.

12 maart 1951

Afgelopen zaterdag was de uitvoering van Nieuw Leven. Het was een gezellige avond, met dansmuziek van Harry Dietrich, maar ook met een oog naar de kas, want geld voor de nodige nieuwe instrumenten is er niet, laat staan dat we ooit eens uniformen zullen kunnen kopen. We hebben extra subsidie aangevraagd bij de gemeente, en gekregen: we krijgen nu f 440,- per jaar (in plaats van f 220,-). We blijven ver-plicht voor dat bedrag twee openbare concerten te geven. Omdat de commissie van advies voor culturele zaken onze muziek niet ziet als 'cultureel verantwoorde uitvoeringen' komen we niet in aanmer-king voor een speciale subsidie voor onze uitvoering. Maar B. Dommering wordt wel gesubsidieerd als hij het Concertgebouworkest hier heen haalt. Verschil moet er blijkbaar zijn en blijven.

3 november 1950

Het Concertgebouworkest uit Amsterdam heeft hier vorig jaar gespeeld. B. Dommering wilde ze ook dit jaar weer laten overkomen. Omdat dat een dure zaak is heeft hij weer een subsidie aangevraagd bij de gemeente: hij wil vrijgesteld worden van de vermakelijkheids-belasting. In de praktijk gaat het om een subsidie van f 10,- die B & W wel willen verlenen op voorwaarde dat een tiental leerlingen van H.B.S., Gymnasium en Kweekschool in de gelegenheid worden gesteld het concert gratis te bezoeken. Ondanks een hoop gezeur in de ge-meenteraad (dan moeten we verenigingen ook gaan subsidiëren, de prijs van de kaartjes kan nog wel iets omhoog) werd het voorstel toch aangenomen. Het concert is overigens pas volgend jaar omdat diri-gent Eduard van Beinum ziek is.
Op een heel ander vlak liggen de plannen van minister Mansholt voor de landbouw. Hij wil groei van productie en efficiency, verlaging van prijzen en import en een vrijere uitwisseling van producten. Daartoe moeten alle West-Europese landen afzien van protectie en moeten de prijzen op Europees niveau gestabiliseerd worden.
Om dat alles mogelijk te maken en te controleren moet er een inter-nationaal orgaan van toezicht komen. Alleen als dat gebeurt kan de landbouw een wezenlijke bijdrage leveren aan het herstel van de economie, zegt Mansholt. Anders gezegd: West-Europa moet minder importeren om aldus de betalingsbalans meer in evenwicht te bren-gen. Vergroting van de productie kan volgens Mansholt alleen door specialisatie: dus geen duizenden kleine boeren met een gemengd bedrijf, maar graanboeren, veeboeren etc. Een verdergaande ratio-nalisering van de landbouw kan alleen wanneer boeren niet alleen afhankelijk zijn van de markt, maar ook enige bescherming genieten. Als dat laatste ontbreekt zullen ze als kippen zonder kop de markt gaan volgen zonder oog te hebben voor de economische en maat-schappelijke behoeften. Het stabiel houden van de prijzen zal het de boeren makkelijker maken een geleide landbouwpolitiek te volgen. Dat zal dan de meest rationele keuze zijn.

1 mei 1950

Het is de Dag van de Arbeid, en dat zullen we merken ook. In Dommering treden vanavond de Arbeiders Gymnastiek Vereniging, Nieuw Leven, Morgenrood en De Stem des Volks op, zodat ik drie keer in de benen moet. Feestelijk is het natuurlijk wel. En de A.J.C. komt ook nog, maar daar ben ik te oud voor.

3 maart 1950

Er zijn plannen om extra woningen te bouwen. De overheid heeft elke gemeente aan een maximum volume gebonden, maar de gemeente Bussum is er in geslaagd toestemming te krijgen voor de bouw van extra huizen omdat ze hebben kunnen aantonen dat ze dat op een voordelige manier kunnen doen. Sindsdien zijn vele gemeenten, waaronder Winschoten, bezig dergelijke plannen te maken. Het zou gaan om 200 woningen, maar men is al blij met elke extra woning.
Laat ik trouwens even citeren uit de krant over onze toneelvoor-stelling.
"Zaterdagavond gaf de arbeiders toneelver. Morgenrood een uitvoering in de kleine zaal van hotel Dommering. Dat deze vereniging hier ter stede nog altijd een goede naam heeft, bleek wel uit de opkomst van de zijde van het publiek. De zaal was bijkans geheel uitverkocht. Het was min of meer een experiment deze uitvoering, want het over het voetlicht gebrachte toneelstuk 'Als Stad en lande elkaar ontmoeten', dat geheel speelde op het Brabantse platteland, stelde ten gevolge van het zoet Brabantse dialect dat door verschillende sprekers gesproken moest worden, extra hoge eisen.

Het is ondanks dat een goede uitvoering geworden, waardoor aan de aanwezigen enkele aangename uren zijn bezorgd. De eenvoudige Brabantse boerin, moeder Vugs, die samen met haar dochter een pension is begonnen, krijgt als eerste gasten de Haagse familie Everking op bezoek. Zij raakt in financiële moeilijkheden ten gevolge van haar verplichtingen tegenover de geldschieter van Dungen. Dit wordt echter overwonnen dankzij de hulp van boer de Bresser en door toedoen van de Haagse familie. Het slot is dat Anneke, Kees, de chauffeur van de heer Everking en moeder Vugs en de Bresser elkaar vinden en een betere toekomst tegemoet gaan.
Zonder een van de spelers iets te kort te willen doen willen wij vooral noemen mej. E. Schuster als Anneke, die een goede kracht belooft te worden, verder de heer H. Schuster in zijn zeer goede rol van de geldschieter, die profiteert van de onwetenheid van de eenvoudige plattelandsbevolking, de heer M. Schuster als Ciske de Bresser, het type van de eenvoudige, oprechte Brabantse boer en de heer H. de Weerd en mvr. A. Klap-Por, als de heer en mevrouw Everking.
Voorts komt zeker een woord van lof toe aan de regisseur, de heer D.J. Poppen, terwijl wij tevens de keurige toneelaankleding willen noemen.
Al met al een voorstelling waarop Morgenrood met voldoening kan terugzien.
In de pauze werd nog een verloting gehouden om enkele aardige prijzen, terwijl tussen de bedrijven door een gezellig strijkje voor de juiste stemming zorgde. Men een geanimeerd bal werd deze avond besloten."
Wat de recensie niet vermeld is dat dhr. Everking aan het einde van het stuk een speenvarken kreeg overhandigd van boer de Bresser. Dat dier voelde zich niet op het gemak op het podium en piste over de broek en schoenen van Mans de Weerd, die natuurlijk voor deze rol zijn zondagse pak aan had. Het was geen klucht, maar wat hebben we gelachen.
Op 23 februari hebben we trouwens nog opgetreden: met De stem des Volks. In de Grote Zaal van Dommering. We beginnen natuurlijk met De strijders, daarna komt een ratjetoe van van alles en nog wat (Op naar het licht, Nederland let op uw zaak, Rozentijd) en we eindigen met Aan de strijders.
Overigens zal de koffie ook dit jaar nog op de bon blijven. Plannen om voor hoge prijzen vrij koffie beschikbaar te stellen, waarschijnlijk om de smokkel uit België een halt toe te roepen, zijn door de regering afgewezen omdat daarvoor deviezen beschikbaar gesteld moeten worden.