9 juli 1963

De demonstratie tegen Portugal krijgt nog een staartje, en misschien is Nederland toch niet zo redelijk als ik dacht. PSP-Tweede Kamerlid Bruggeman heeft namelijk gezien dat de politie een jongeman die niets met de acties te maken had en ook geen aanleiding gaf, afransel-de. Bovendien schijnen in de tunnels van het Olympisch Stadion de-monstranten mishandeld te zijn. Buiten de ogen van pers en publiek eigent de politie zich blijkbaar bevoegdheden toe, die zij niet heeft.

6 juli 1963

Na al mijn gelamenteer over de V.S. en Rusland en China, nu eens wat gezeur over Europa. Want ook hier is het niet allemaal koek en ei.
Neem nou het feit dat men aan het eind van de oorlog twee fascis-tische dictators heeft laten zitten: Franco in Spanje en Salazar in Por-tugal. Niet iedereen vindt dat normaal. Tijdens de NATO-taptoe werd gisteren tegen Portugal geprotesteerd. De Winschoter Courant trekt het gebeuren in de ludieke sfeer. Daar hoort het toch niet helemaal thuis, want het is ernstig probleem:

"Tijdens de NATO-taptoe in het Amsterdams Olympisch Stadion ont-stond gisteravond even na tien een incident, toen enkele politieke heethoofden het middenveld oprenden vlak voor het verschijnen van de band uit Portugal. De politie - wel verdacht op iets dergelijks - werd niettemin even door dit gebeuren verrast, zodat de betogers toch nog een spandoek konden ontrollen vlak voor de eretribune. Daarop werd het woord Angola te lezen - de rest van de leus werd niet meer zichtbaar. De politie-agenten sloegen - na een adembene-mende race, als gold het een interlandwedstrijd - de jongelui met knuppels tegen de grond. Ook de anderen die zich inmiddels hadden verspreid over het hele terrein, werden hardhandig verwijderd. De meeste lieten zich, ingevolge de tradities der anti-atoombombeto-gingen, door de politiemannen dragen."
Voorzover we kunnen nagaan was de actie dus gericht tegen het koloniale beleid van Portugal. De journalist heeft helaas niet de moeite genomen enige demonstranten te interviewen. In plaats daarvan prijst hij de politie en vindt hij de Portugezen sneu omdat hun voorstelling een beetje verknoeid werd. Toch was het geheel niet van humor ontbloot.
De politie had acties verwacht: bij de doelen en de uitgangen van het stadion waren agenten neergezet, er zaten als gewone mensen ver-momde jekkers op de tribune, een karabijnbrigade werd achter de hand gehouden en twee pantserwagens stonden in een donker hoekie van het stadion. Men verwachtte blijkbaar nogal wat. Waar men niet op gerekend had was de regie van het spektakel. Om de opkomst van de Portugezen wat extra luister bij te zetten werden voordat zij de grasmat betraden, twee minuten lang alle lichten gedoofd. In die tijd klommen de betogers van de tribunes en renden het grasveld op. Toen het licht weer aan ging waren ze al halverwege de middenlijn. Dat laat maar weer eens zien dat het er in Nederland nog best redelijk aan toe gaat.

3 december 1959

Wat ik nooit heb begrepen is dat er in West-Europa nog twee dicta-turen zijn. Dat de Amerikanen liever met de fascisten van Franco in Spanje en van Salazar in Portugal samenwerken dan in de clinch te gaan met een communistisch bewind dat in beide landen na vrije verkiezingen wel eens aan de macht zou kunnen komen, kan ik me voorstellen. Maar dat Europa niets doet om deze regionale en historische schandvlek te verwijderen vind ik verbazingwekkend.

Hoe erg het is hoor je nu uit de mond van een gevluchte Portugese generaal. Er is in Portugal, net als in Rusland, maar één partij, die van Salazar. De verkiezingen zijn een farce en hebben geen andere bedoe-ling dat de NATO-partners zand in de ogen te strooien. De eigenlijke macht in Portugal is de politie: zij kan willekeurig personen arreste-ren en zonder vorm van proces zo lang vasthouden als men nodig acht. De post wordt gecensureerd en telefoongesprekken worden afgeluisterd. De armoede in het land is schrijnend: alleen aan voe-dingsmiddelen is de gemiddelde arbeider al 75 % van zijn inkomen kwijt. Met dergelijke landen moeten wij de vrijheid verdedigen.