De Winschoter cabaretier Harry Dietrich (eigenlijk Harry Dieterman) is plotseling overleden. Hij werd 48 jaar. Veels te jong.
Vandaag zal vermoord worden Caryl Chessman. Hij is negen jaar geleden ter dood veroordeeld wegens ontvoering en verkrachting, maar heeft zijn schuld altijd ontkend. Door talloze processen te voeren en door het publiek te mobiliseren met behulp van boeken over zijn geval wist Chessman zijn executie jarenlang uit te stellen, maar nu lijkt hij toch gedoemd.
Posts tonen met het label Harry Dietrich. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Harry Dietrich. Alle posts tonen
zondag
vrijdag
2 november 1959
De uitvinding van de grammofoonplaat had het instrument bijna om zeep geholpen: de accordeon. Gelukkig had de firma Hohner in Duits-land een goed idee om de omzet op peil te houden: het accordeon-orkest. In de jaren dertig stelde deze fabriek uit de beste accor-deonisten in Duitsland een orkest samen dat reclameconcerten gaf. Als gevolg daarvan werden in talloze Duitse steden dergelijke orkesten opgezet.
Ook in Nederland kwam dat fenomeen tot leven. Hier in Winschoten op initiatief van Joop van der Laan, de vroegere accordeonist van Harry Dietrich. Hij geeft les en is dirigent van het door hem in 1955 opgerichte Con Brio. Het orkest bestaat voor een groot deel uit kinderen. Afgelopen zaterdag was de uitvoering in de grote zaal van Hotel Smid in de Langestraat. Het was te merken dat de heer Van der Laan zijn vak met gevoel en tact weet uit te oefenen, want er werd met veel plezier gespeeld. De gezelligheid die hij om zich heen verspreid weet hij goed over te brengen op de zaal, en het publiek vermaakte zich vervolgens even goed als de orkestleden. Na tijd was er dansen met 'The Gronita Rhytmers'. Misschien ga ik nog een nieuw instrument leren.
7 januari 1953
Ik weet niet of ik het er al eerder over gehad heb, maar het gaat niet goed met de amateurmuziekverenigingen: er zijn vooral te weinig le-den, maar ook te weinig optredens en niet genoeg publiek.
Om dat laatste op te lossen hebben veel verenigingen al lange tijd de gewoonte de jaarlijkse uitvoering te laten bestaan uit twee gedeelten: voor de pauze muziek, na de pauze toneel, al of niet gespeeld door eigen leden.
Dat de mensen wel geïnteresseerd zijn in muziek bleek wel weer bij de onlangs gehouden beurs in Dommering. Drommen mensen stonden langs de kant van de weg en kwamen naar de uitvoeringen van de Amsterdamse Politiekapel, de Asser Militaire Kapel en de Boerenka-pel. En die spelen heus niet zo veel beter dan Nieuw Leven of een van de ander Winschoter verenigingen.
Daar komt nog bij dat dergelijke orkesten wel uitgenodigd worden voor zulke lucratieve activiteiten en de Winschoter orkesten niet, en zij kunnen het geld juist zo goed gebruiken.
Het bestuur van Nieuw Leven denkt de problemen op te kunnen los-sen met twee maatregelen: uitbreiding van het repertoire met popu-lairdere muziek en de aanschaf van uniforms. Over beide ben ik niet enthousiast. Maar ja, we hebben nog maar 22 leden en veel nieuwe aanwas is er niet. Dus misschien moet het maar.
De kosten van de uniforms zijn niet gering: ergens tussen zes- en zevenduizend gulden. Er is een actiecomité opgericht (Harry Die-trich, T. Vlieg, J. Blom, J. Bootsman, P. van der Veen en L. Venema) dat gaat proberen het geld bijeen te krijgen.
Om dat laatste op te lossen hebben veel verenigingen al lange tijd de gewoonte de jaarlijkse uitvoering te laten bestaan uit twee gedeelten: voor de pauze muziek, na de pauze toneel, al of niet gespeeld door eigen leden.
Dat de mensen wel geïnteresseerd zijn in muziek bleek wel weer bij de onlangs gehouden beurs in Dommering. Drommen mensen stonden langs de kant van de weg en kwamen naar de uitvoeringen van de Amsterdamse Politiekapel, de Asser Militaire Kapel en de Boerenka-pel. En die spelen heus niet zo veel beter dan Nieuw Leven of een van de ander Winschoter verenigingen.
Daar komt nog bij dat dergelijke orkesten wel uitgenodigd worden voor zulke lucratieve activiteiten en de Winschoter orkesten niet, en zij kunnen het geld juist zo goed gebruiken.
Het bestuur van Nieuw Leven denkt de problemen op te kunnen los-sen met twee maatregelen: uitbreiding van het repertoire met popu-lairdere muziek en de aanschaf van uniforms. Over beide ben ik niet enthousiast. Maar ja, we hebben nog maar 22 leden en veel nieuwe aanwas is er niet. Dus misschien moet het maar.
De kosten van de uniforms zijn niet gering: ergens tussen zes- en zevenduizend gulden. Er is een actiecomité opgericht (Harry Die-trich, T. Vlieg, J. Blom, J. Bootsman, P. van der Veen en L. Venema) dat gaat proberen het geld bijeen te krijgen.
Om te beginnen wordt er op de dag dat Winschoten bevrijd werd, 15 april, een showavond georganiseerd waarvan de opbrengst bestemd zal zijn voor de uniformen. Verder probeert men een deel van de kosten van het Prins Bernard Fonds te krijgen en hoopt men op steun van grote bedrijven en andere verenigingen.
26 september 1951
Vanwege de nieuwbouw is er hier in Bovenburen nou ook een speeltuin gekomen. Nou heb ik zelf geen kinderen maar ik ben toch eens wezen kijken. Het bestuur van de speeltuinvereniging had om de opening te vieren een feestdag georganiseerd. De regering was vertegenwoordigd door dhr. Winsemius, die hier toch moest zijn om twee bedrijven te openen (Zaadhof en Van Bergen). Alle kinderen van de Tromplaan-, de Omsnijdingskanaal- en de Oudewerfslaanschool waren aanwezig om me te doen aan de georganiseerde wedstrijden. Het was bovendien nog eens prachtig weer.
De speeltuin bestaat tot nog toe overigens alleen uit een speelveld, maar in de toekomst zullen er schommels, wipplanken etc. komen. Na de toespraken van de hoogwaardigheidsbekleders speelde Nieuw Leven het Wilhelmus en was er een driewerf hoera voor de koningin.
's Avonds was er een concert door drie verenigingen (Deo Dicatus, Patriomonium en Nieuw Leven), paalklimmen en boksen en ten slotte dansen, waarbij vooral de jongeren zich duchtig weerden.
Een andere feestelijke gebeurtenis waar iedereen altijd naar uitkijkt is de kermis. Op het Marktplein komen: botsautootjes, een miniatuur-treintje dat niet alleen over de markt rijdt, maar het halve centrum doorkruist (van Beersterstraat tot aan het Bosplein), een Parijse Ketel (volgens de krant gaat men met een riem naar boven, komt langs een spiraal weer naar beneden en eindigt in een ketel waar de bezoeker dezelfde verrassing wacht als die welke de koningen van Egypte en Irak in afgelopen jaren te wachten stond - naar het schijnt stond het ding de voorgaande drie jaar in Egypte), de gebruikelijke snoepkra-men (nougat, suikerspinnen e.d.).
Ook de plaatselijke hotels en theaters dragen bij aan de kermissfeer: in hotel De Vrijheid zorgt Harry Dietrich zaterdag en zondag voor stemming, de Hoofdstadoperette zal traditiegetrouw op vrijdag in Dommering een voorstelling geven. Zaterdag en zondag is daar een film te zien van Abott en Costello: In het vreemdelingenlegioen. In Scala draait De stad der verschrikking met Gary Cooper en Ruth Roman. Zondagmiddag is er een matineevoorstelling met de zingen-de cowboy Roy Rodgers. In Hotel Smid tenslotte is zaterdag en zon-dag bar-muziek bij het open haardvuur. Een beetje in de rook zitten zeker.
De speeltuin bestaat tot nog toe overigens alleen uit een speelveld, maar in de toekomst zullen er schommels, wipplanken etc. komen. Na de toespraken van de hoogwaardigheidsbekleders speelde Nieuw Leven het Wilhelmus en was er een driewerf hoera voor de koningin.
's Avonds was er een concert door drie verenigingen (Deo Dicatus, Patriomonium en Nieuw Leven), paalklimmen en boksen en ten slotte dansen, waarbij vooral de jongeren zich duchtig weerden.
Een andere feestelijke gebeurtenis waar iedereen altijd naar uitkijkt is de kermis. Op het Marktplein komen: botsautootjes, een miniatuur-treintje dat niet alleen over de markt rijdt, maar het halve centrum doorkruist (van Beersterstraat tot aan het Bosplein), een Parijse Ketel (volgens de krant gaat men met een riem naar boven, komt langs een spiraal weer naar beneden en eindigt in een ketel waar de bezoeker dezelfde verrassing wacht als die welke de koningen van Egypte en Irak in afgelopen jaren te wachten stond - naar het schijnt stond het ding de voorgaande drie jaar in Egypte), de gebruikelijke snoepkra-men (nougat, suikerspinnen e.d.).
Ook de plaatselijke hotels en theaters dragen bij aan de kermissfeer: in hotel De Vrijheid zorgt Harry Dietrich zaterdag en zondag voor stemming, de Hoofdstadoperette zal traditiegetrouw op vrijdag in Dommering een voorstelling geven. Zaterdag en zondag is daar een film te zien van Abott en Costello: In het vreemdelingenlegioen. In Scala draait De stad der verschrikking met Gary Cooper en Ruth Roman. Zondagmiddag is er een matineevoorstelling met de zingen-de cowboy Roy Rodgers. In Hotel Smid tenslotte is zaterdag en zon-dag bar-muziek bij het open haardvuur. Een beetje in de rook zitten zeker.
maandag
12 maart 1951
Afgelopen zaterdag was de uitvoering van Nieuw Leven. Het was een gezellige avond, met dansmuziek van Harry Dietrich, maar ook met een oog naar de kas, want geld voor de nodige nieuwe instrumenten is er niet, laat staan dat we ooit eens uniformen zullen kunnen kopen. We hebben extra subsidie aangevraagd bij de gemeente, en gekregen: we krijgen nu f 440,- per jaar (in plaats van f 220,-). We blijven ver-plicht voor dat bedrag twee openbare concerten te geven. Omdat de commissie van advies voor culturele zaken onze muziek niet ziet als 'cultureel verantwoorde uitvoeringen' komen we niet in aanmer-king voor een speciale subsidie voor onze uitvoering. Maar B. Dommering wordt wel gesubsidieerd als hij het Concertgebouworkest hier heen haalt. Verschil moet er blijkbaar zijn en blijven.
vrijdag
11 december 1950
Het moet in de dagen van de revolutie, dus zo rond 1890, zijn geweest dat V.I.O.S. werd opgericht. V.I.O.S. (Vooruitgang Is Ons Streven) begon als een fonds voor steun aan zieke arbeiders: f 2,50 uitkering bij ziekte, meer dan de uitkering van het Armbestuur. Bovendien was het geen liefdadigheid, maar een recht.
De vereniging was een groot succes. Het kreeg overigens pas zijn naam in 1893, daarvoor was men meer met de praktische kant van de zaak bezig. In 1903 werd besloten ook steun te gaan verlenen bij overlijden. Op die manier veranderde de vereniging langzamerhand in een verzekeringsbedrijf. In 1926 werd het wettelijk verboden dat verzekeringen andere activiteiten hadden dan verzekeren en moest V.I.O.S. het ziekenfonds loslaten. Het fonds ging verder onder de naam Voorwaarts. En dat is tot de dag van vandaag zo gebleven. Nu bestaat die club dus 60 jaar. Een reden voor een feestje. In Hotel Smid aan de Langestraat.
De band van Harry Dietrich speelde al terwijl de feestenden de zaal betraden. Voorzitter Van der Molen herinnerde nog eens aan het verleden van V.I.O.S., waarbij hij ook de mislukte coöperatieve bakkerij niet vergat. Later probeerde men het opnieuw: V.I.O.S. ondersteunde de oprichting van de nog steeds bestaande cooperatie Volharding (een coöperatieve productie- en verbruikersvereniging). Na de toespraak van de voorzitter trad het cabaretgezelschap Duo Hofman op met hun programma Lachen is gezond. Zij maakten er een vrolijke boel van met levensliedjes, sketches en humor. De voor-zitter sprak nog een dankwoord en daarna werd de zaal ontruimd voor het dansen op de muziek van Harry Dietrich. Je begrijpt dat het een groot feest was.
De vereniging was een groot succes. Het kreeg overigens pas zijn naam in 1893, daarvoor was men meer met de praktische kant van de zaak bezig. In 1903 werd besloten ook steun te gaan verlenen bij overlijden. Op die manier veranderde de vereniging langzamerhand in een verzekeringsbedrijf. In 1926 werd het wettelijk verboden dat verzekeringen andere activiteiten hadden dan verzekeren en moest V.I.O.S. het ziekenfonds loslaten. Het fonds ging verder onder de naam Voorwaarts. En dat is tot de dag van vandaag zo gebleven. Nu bestaat die club dus 60 jaar. Een reden voor een feestje. In Hotel Smid aan de Langestraat.
De band van Harry Dietrich speelde al terwijl de feestenden de zaal betraden. Voorzitter Van der Molen herinnerde nog eens aan het verleden van V.I.O.S., waarbij hij ook de mislukte coöperatieve bakkerij niet vergat. Later probeerde men het opnieuw: V.I.O.S. ondersteunde de oprichting van de nog steeds bestaande cooperatie Volharding (een coöperatieve productie- en verbruikersvereniging). Na de toespraak van de voorzitter trad het cabaretgezelschap Duo Hofman op met hun programma Lachen is gezond. Zij maakten er een vrolijke boel van met levensliedjes, sketches en humor. De voor-zitter sprak nog een dankwoord en daarna werd de zaal ontruimd voor het dansen op de muziek van Harry Dietrich. Je begrijpt dat het een groot feest was.
Abonneren op:
Posts (Atom)