De Amerikanen heffen de blokkade voor 48 uur op. Oe Thant gaat naar Cuba om met Fidel Castro te spreken. Hij moet gaan regelen dat de raketbases onder toezicht van de V.N. worden ontmanteld.
Posts tonen met het label Cuba. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Cuba. Alle posts tonen
donderdag
woensdag
29 oktober 1962
Kroetsjef laat de raketten weghalen. Misschien het begin van het eind van de Koude Oorlog!
Kop uit de krant: "Felle nachtelijke boerderijbrand verwoest schuur. Goed werk van Bellingwolder brandweer."
Kop uit de krant: "Felle nachtelijke boerderijbrand verwoest schuur. Goed werk van Bellingwolder brandweer."
dinsdag
26 oktober 1962
Ze gaan praten; wel niet met elkaar, maar elk van hen met Oe Thant. Zo is de Verenigde Naties toch nog ergens goed voor. Ik geloof dat de meeste mensen zich al een beetje opgelucht voelen.
maandag
25 oktober 1962
Die merkwaardige Russell heeft Kennedy en Kroetsjef een telegram gestuurd met het verzoek eens met elkaar te gaan praten. Tot nu toe is niet één Russisch schip aangehouden. Het gerucht gaat dat de Russen de confrontatie proberen te vermijden.
Waarnemend secretaris-generaal Oe Thant van de V.N. heeft beide partijen opgeroepen alle activiteiten tijdelijk stop te zetten en te gaan onderhandelen. Hij haalde ook de Cubaanse minister-president Dorti-cos aan die twee geleden heeft verklaard dat Cuba zich door de V.S. bedreigd voelt. Hij wil de garantie dat Amerika geen agressie tegen Cuba zal plegen. Oe Thant zag in die laatste uitspraak de mogelijke basis voor een akkoord. Met andere woorden: wanneer de V.S. toe-zeggen Cuba niet te zullen aanvallen, dan moeten de Russen zich van het eiland terugtrekken. Ondertussen wordt over de hele wereld tegen de ontwikkelingen betoogd.
Ondertussen blijkt in Winschoten de sloop van de binnenstad al bijna in kannen en kruiken te zijn. In mei is de gemeenteraad akkoord gegaan met de doorbraak van de Venne, maar nu blijkt pas dat men daarbij ook goedkeuring heeft verleend aan het maken van een plein op de plaats van de gronden tussen Venne, Vennedwarsstraat en Vissersdijk. Tot nu waren deze plannen geheim, jazeker.
De bevolking van Winschoten komt hier pas achter omdat de com-missie voor uitbreidingsplannen van de provinciale planologische dienst niet akkoord ging met het plein. Nu beweert de gemeente dat het plein slechts tijdelijk zou zijn. Tijdelijk, dat wil zeggen, tot dat er een besluit zou worden genomen over de uiteindelijke bijzondere bebouwing van deze ruimte: een nieuw stadhuis!
Waarnemend secretaris-generaal Oe Thant van de V.N. heeft beide partijen opgeroepen alle activiteiten tijdelijk stop te zetten en te gaan onderhandelen. Hij haalde ook de Cubaanse minister-president Dorti-cos aan die twee geleden heeft verklaard dat Cuba zich door de V.S. bedreigd voelt. Hij wil de garantie dat Amerika geen agressie tegen Cuba zal plegen. Oe Thant zag in die laatste uitspraak de mogelijke basis voor een akkoord. Met andere woorden: wanneer de V.S. toe-zeggen Cuba niet te zullen aanvallen, dan moeten de Russen zich van het eiland terugtrekken. Ondertussen wordt over de hele wereld tegen de ontwikkelingen betoogd.
Ondertussen blijkt in Winschoten de sloop van de binnenstad al bijna in kannen en kruiken te zijn. In mei is de gemeenteraad akkoord gegaan met de doorbraak van de Venne, maar nu blijkt pas dat men daarbij ook goedkeuring heeft verleend aan het maken van een plein op de plaats van de gronden tussen Venne, Vennedwarsstraat en Vissersdijk. Tot nu waren deze plannen geheim, jazeker.
De bevolking van Winschoten komt hier pas achter omdat de com-missie voor uitbreidingsplannen van de provinciale planologische dienst niet akkoord ging met het plein. Nu beweert de gemeente dat het plein slechts tijdelijk zou zijn. Tijdelijk, dat wil zeggen, tot dat er een besluit zou worden genomen over de uiteindelijke bijzondere bebouwing van deze ruimte: een nieuw stadhuis!
Na de afkeuring van het plein moest men laten weten wat precies de plannen zijn. En wat bleek: de ruimte van het plein is te klein voor het nieuwe stadhuis. Blijkbaar is er voor dat stadhuis al een kant en klaar ontwerp. Nu dus nog een nieuw plan voor het plein.
Het nieuwe stadhuis zal zich met bijbehorend plein uitstrekken tot het Wilhelminastraatje en het pand van bakkerij Schuitema op de hoek van Langestraat en Venne zal moeten worden afgebroken (amo-veren in ambtelijke taal). Van monumentenzorg en geschiedenis heeft men in Winschoten nog nooit gehoord.
Met het nieuwe plan wil de provinciale commissie wel akkoord gaan. Achterkamertjespolitiek heet dat.
zondag
24 oktober 1962
Ik denk niet dat we ooit zo dicht bij een kernoorlog zijn geweest als nu. Zelfs de kinderen voelen de spanning. Om drie uur vanmiddag wordt de blokkade van Cuba van kracht. Dan zullen we zien of de Rus-sen doorgaan met het aanvoeren van materieel en of de Amerikanen Russische schepen daadwerkelijk gaan aanhouden en onderzoeken.
Het Warschaupact, de militaire alliantie van Rusland en de Oost-Europese landen is bijeen om de kwestie te bespreken. Ondertussen zingt de Amerikaanse zanger Jerome Hines in Moskou Boris Godoe-nof in het kader van de Amerikaans-Russische cultuurovereenkomst.
zaterdag
23 oktober 1962
Volgens Bertrand Russell kunnen we allemaal binnen een week dood zijn. Deze apocalyptische voorspelling deed hij naar aanleiding van het Amerikaanse besluit Cuba te gaan isoleren. Volgens president Kennedy zijn de Russen bezig met het bouwen van raketinstallaties op het eiland. Wanneer die voltooid zijn, zijn die V.S. wel zeer dicht bij voor Russische atoomraketten. Het is dus niet geheel onbegrijpe-lijk dat hij zich zorgen maakt.
Aan de andere kant heeft het westen ook bases in de buurt van Rus-land: Japan, Korea, Vietnam etc. Zo gezien is het Russische beleid niet eens zo vreemd. Laten we hopen dat het gezonde verstand, dat tot nu toe steeds een derde wereldoorlog heeft weten te voorkomen, boven blijft drijven.
Aan de andere kant heeft het westen ook bases in de buurt van Rus-land: Japan, Korea, Vietnam etc. Zo gezien is het Russische beleid niet eens zo vreemd. Laten we hopen dat het gezonde verstand, dat tot nu toe steeds een derde wereldoorlog heeft weten te voorkomen, boven blijft drijven.
Aangekondigd is de volgende lijst van maatregelen: elke militair transport naar Cuba zal worden tegengehouden. Daartoe zal het eiland scherp worden bewaakt; de Amerikaanse basis Guantanamo zal worden versterkt en familieleden van militairen zullen worden geëvacueerd.
Verder heeft de regering van de V.S. laten weten dat de lancering van een raket vanaf Cuba gericht op welk deel van de wereld dan ook, zal worden beschouwd als een raketaanval van Rusland op Amerika en dien overeenkomstig zal worden beantwoord. Tenslotte heeft men verzocht om een spoedvergadering van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties en een beroep gedaan op Kroetsjef om de Russische militaire opbouw op Cuba terug te draaien.
21 april 1961
In zekere zin is Adolf Eichmann een exponent van de trias politica. Of beter, gezien het feit dat er geen onafhankelijke rechtspraak was in Nazi-Duitsland, van de duos politica. Ik maak de term maar naar analogie van tria ('drie' in het latijn).
De splitsing van de staat in wetgevende en uitvoerende macht heeft hij in zichzelf gereproduceerd. Wetgeving, in de zin van persoonlijke verantwoording, is voor hem privé. In zijn openbare bestaan behoor-de hij enkel en alleen tot de uitvoerende macht. Daarom is zijn eigen mening over zijn werk voor hem van geen belang: hij hoefde slechts de opdrachten van de wetgever uit te voeren.
Uit alles wat hij tot nu toe tijdens zijn proces heeft gezegd blijkt dat hij opgelucht was niet verantwoordelijk te hoeven zijn voor de gevol-gen van zijn werk. Toen hij van Heydrich hoorde dat Hitler de uit-roeiing van de joden had bevolen, was zijn reactie: "Zo'n wrede oplossing was nooit bij mij opgekomen."
Hij vindt zichzelf geen jodenhater of anti-semiet. Aan de vernietiging van de joden deed hij enkel mee omdat hij gehoorzaam was: "Ik nam onvrijwillig deel aan de door Hitler bevolen uitroeiing der Europese joden. Maar ik heb mijn werk gedaan omdat ik mijn hele leven aan kadaverdiscipline was gewend. (...) Sinds mijn jeugd heb ik geleerd te gehoorzamen. Bij de SS was het gehoorzaamheid zonder voorbe-houd."
Geconfronteerd met het feit dat hij er voor had gezorgd dat de uni-versiteit van Straatsburg voor rassenonderzoek skeletten aangele-verd kreeg uit Auschwitz zegt hij: "Ik zou toch vrij zijn geweest van elke verantwoordelijkheid want krachtens de eed die ik heb afgelegd was ik verplicht mijn plicht te doen en te gehoorzamen."
Eichmann is de uitvoerende macht pur sang. Hij wil niet meer zijn dan een radertje in de machine. Dat is een houding die je in elk staats-apparaat tegenkomt, ook bij ons.
Merkwaardig genoeg kunnen humanistische waarden in een staat alleen stand houden dankzij de kleine corruptie. Alleen als een ambte-naar zijn persoonlijke oordeel over concrete gevallen combineert met de regels die voor algemene gevallen zijn uitgedacht, alleen dan kan er sprake zijn van overheidshandelen dat in overeenstemming is met de menselijke waardigheid.
Uit alles wat hij tot nu toe tijdens zijn proces heeft gezegd blijkt dat hij opgelucht was niet verantwoordelijk te hoeven zijn voor de gevol-gen van zijn werk. Toen hij van Heydrich hoorde dat Hitler de uit-roeiing van de joden had bevolen, was zijn reactie: "Zo'n wrede oplossing was nooit bij mij opgekomen."
Hij vindt zichzelf geen jodenhater of anti-semiet. Aan de vernietiging van de joden deed hij enkel mee omdat hij gehoorzaam was: "Ik nam onvrijwillig deel aan de door Hitler bevolen uitroeiing der Europese joden. Maar ik heb mijn werk gedaan omdat ik mijn hele leven aan kadaverdiscipline was gewend. (...) Sinds mijn jeugd heb ik geleerd te gehoorzamen. Bij de SS was het gehoorzaamheid zonder voorbe-houd."
Geconfronteerd met het feit dat hij er voor had gezorgd dat de uni-versiteit van Straatsburg voor rassenonderzoek skeletten aangele-verd kreeg uit Auschwitz zegt hij: "Ik zou toch vrij zijn geweest van elke verantwoordelijkheid want krachtens de eed die ik heb afgelegd was ik verplicht mijn plicht te doen en te gehoorzamen."
Eichmann is de uitvoerende macht pur sang. Hij wil niet meer zijn dan een radertje in de machine. Dat is een houding die je in elk staats-apparaat tegenkomt, ook bij ons.
Merkwaardig genoeg kunnen humanistische waarden in een staat alleen stand houden dankzij de kleine corruptie. Alleen als een ambte-naar zijn persoonlijke oordeel over concrete gevallen combineert met de regels die voor algemene gevallen zijn uitgedacht, alleen dan kan er sprake zijn van overheidshandelen dat in overeenstemming is met de menselijke waardigheid.
Dat wil niet zeggen dat alle kleine corruptie goede corruptie is. Maar zonder een dergelijk schemergebied kan geen enkele staat op een menselijke manier functioneren. Kleine corruptie schept binnen de structuren van de staat ruimte voor een menselijke samenleving. En voor de ambtenaar: persoonlijke verantwoording. En daaraan ont-brak het in nazi-Duitsland (en in Stalinistische Rusland).
Iets geheel anders. Een invasie van Cuba is door de troepen van Castro afgeslagen. Kennedy heeft een toespraak gehouden waarin hij stelt dat hij het eiland niet zomaar aan de Russen zal overlaten.
Merkwaardig is dat er op het eiland nog een Amerikaanse marine-basis is. Dat zijn zaken die ik nooit zal begrijpen. Worden wij nu verneukt, en spelen alle grote landen onder één hoedje, of durven de Cubanen die laatste paar Amerikanen niet van het eiland te gooien. Joost mag het weten.
vrijdag
19 april 1961
Nergens heeft de politiek zo zeer de vorm van een klucht als in Zuid-Amerika. Regeringen volgen elkaar in hoog tempo op, de militairen bemoeien zich overal mee, en de mensen zijn arm. Van democratie is geen sprake, zelfs niet in de beperkte mate waarin wij over dat grote goed kunnen beschikken. Want weet wel dat de democratie onze eni-ge garantie is tegen dictators en massamoordenaars.
Ook op Cuba, vroeger de zoveelste staat van de V.S. (bij wijze van spreken dan) heeft een aantal jaren geleden de ene mafkees de andere vervangen. Batista ging, Castro kwam. Maar Castro onderscheidt zich van de andere Zuid-Amerikanen door zijn goede banden met de Rus-sen. Dat maakt hem gevaarlijk, want Cuba ligt nou niet echt ver van het Amerikaanse vaste land.
Ook op Cuba, vroeger de zoveelste staat van de V.S. (bij wijze van spreken dan) heeft een aantal jaren geleden de ene mafkees de andere vervangen. Batista ging, Castro kwam. Maar Castro onderscheidt zich van de andere Zuid-Amerikanen door zijn goede banden met de Rus-sen. Dat maakt hem gevaarlijk, want Cuba ligt nou niet echt ver van het Amerikaanse vaste land.
Dit alles valt in principe natuurlijk binnen het bekende koude oorlog schema waar ik zo min mogelijk over schrijven wil (want oninteres-sant), maar nu zijn de Amerikanen bezig met een poging Cuba te ver-overen. Zij laten het vuile werk opknappen door Cubaanse ballingen: degenen die voor Castro zijn gevlucht. Er zijn geruchten over steun door de Amerikaanse luchtmacht en marine; aan de andere kant zou het Castro-bewind Russische tanks en Mig-vliegtuigen tot zijn be-schikking hebben. Tot nog toe hebben de Amerikanen alleen maar confrontaties met de Russen gehad buiten het eigen continent: in Europa, Azië en Afrika. Deze keer is het aan de voordeur.
Het hoeft niet met een sisser af te lopen: Kennedy is jong, dus on-ervaren, en kan rare sprongen maken. Aan de andere kant: Kennedy is jong en heeft nog iets om voor te leven. Laten we hopen dat ze hun hoofd koel houden en niet met atoombommen gaan smijten.
In al die somberheid is er één lichtpuntje: de nieuwe baas van de NAVO, D.U. Stikker (64), komt uit Winschoten. Dat staat toch garant voor een nuchtere benadering.
dinsdag
19 februari 1959
In Cuba (op Cuba?) is de door de Amerikanen gesteunde dictator Ba-tista verdreven en is Fidel Castro aan de macht gekomen.
Hij is goed begonnen en heeft enkele honderden aanhangers van Batista laten executeren, al of niet na een openbaar proces. Waar heb-ben we dat meer gehoord? Het volk schijnt hem te steunen dus mis-schien heeft hij nog wat recht aan zijn kant.
Hij is goed begonnen en heeft enkele honderden aanhangers van Batista laten executeren, al of niet na een openbaar proces. Waar heb-ben we dat meer gehoord? Het volk schijnt hem te steunen dus mis-schien heeft hij nog wat recht aan zijn kant.
Een berichtje uit de krant: "Majoor Sosa Blanco, die wegens oorlogs-misdaden tijdens het bewind van ex-dictator Batista ter dood was veroordeeld is gisteren te Havanna terechtgesteld. Hij weigerde zich te laten blinddoeken." Batista zelf zit natuurlijk al hoog en droog in het buitenland.
Abonneren op:
Posts (Atom)