4 maart 1963 (3)

The Ramblers wisselden de zangers(essen) af met goed uitgevoerde instrumentale nummers als Alexander's Ragtime band en Lat Chicken in the street show, dat tegelijk de aankondiging was van de wel heel populaire, met uitbundig gejuich begroette, Anneke Grönloh.
'Wat moet ze zingen?' vroeg Herman Stok. De vraag was geheel over-bodig, want op het programma stond het hoog op de hitlijst genoteer-de Paradiso en dát werd het dus.
Ook zong Anneke het Maleise wiegeliedje Nina Bobo, waarmee zij in Malakka een gouden plaat verdiende en een vlot jazznummertje. La-ter kwam ze dus terug om met de aanwezigen in de zaal Brandend zand te zingen. Een daverend applaus betekende voor de luisteraars aan de radio het einde van de verbinding met Winschoten, voor de aanwezigen in de zaal kondigde het de pauze aan. De pauze, waarin de jeugd een intensieve handtekeningenjacht organiseerde.
Het duurde erg lang, alvorens het door Herman Stok gepresenteerde amateur-programma een aanvang nam. Het was wel een moeilijke opgave voor de jongelui om de zaal te 'pakken', vooral nadat het eerste gedeelte van de avond zoveel goeds had gebracht. Het verschil was dan ook zo groot, dat het niets anders kon zijn dan een anti-climax. Toen bovendien de versterker ook nog af en toe uitviel en het publiek (dat voor de pauze naar het oordeel van vele artiesten een prachtig, spontaan reagerend publiek was geweest) steeds rumoeri-ger werd, ging het contact zaal-toneel geheel verloren.
Toch had b.v. het zigeunerorkest Hoera Romanesca onder leiding van Wim Wolthuis, meer aandacht verdiend. Alleen The Drifters uit Leeuwarden konden bij de teenagers nog enig enthousiasme opwek-ken, ook al slaagden de imitaties van Fats Domino niet helemaal.
Wat de andere groepen betreft, zij kunnen nog heel wat leren: er was zaterdagavond vóór de pauze al een goede gelegenheid voor.
'Bal na' is nog altijd een trekpleister op het programma. Dat bleek eens te meer in de Blauwe Zaal die meer dan overvol was. En al was het nauwelijks mogelijk te dansen (pogingen om te twisten liepen helemaal op niets uit), gezellig was het wel. De muziek werd verzorgd door de Friese Drifters."

4 maart 1963 (2)

Nu de feestavond. "Meer dan vol was de grote zaal van hotel Domme-ring zaterdag tijdens de jubileum (teenager) feestavond ter gelegen-heid van het 50-jarig bestaan van de Winschoter Bestuurdersbond. Geen wonder trouwens, want het programma voor de pauze, dat werd gepresenteerd door Dick Duster, bevatte namen als Rita Reys, Rob de Nijs en Anneke Grönloh.

Dit programma, 5 seconden van ... woef!!! werd via de VARA-micro-foon direct uitgezonden; een primeur niet alleen voor Winschoten. doch voor geheel Nederland. Normaal worden dergelijke feestavon-den altijd eerst op de band opgenomen en op een later tijdstip uit-gezonden. Geen wonder dus, dat de productieleiders Co de Kloet en Herman Stok, evenals de presentator, een min of meer nerveuze avond hebben beleefd. Doch met de spontane medewerking van het meest jeugdige publiek kunnen zij met voldoening op een geslaagde uitzending terug zien. Even veel voldoening is er voor de WBB, die ervan overtuigd kan zijn met de keuze van de artiesten een goede greep te hebben gedaan. Na de pauze traden amateur-groepen voor het voetlicht om de avond 'vol' te maken, terwijl een geanimeerd bal deze feestelijke dag van de WBB besloot.
Het was wel even wennen voor het publiek om getuige te zijn van een life-uitzending. Verraste en ongelovige kreten stegen uit de zaal op toen Co de Kloet het applaudisseren kwam repeteren. Hij zou het al heel gemakkelijk maken door met tekens aan te geven wanneer geklapt, gejuicht of gestampt moest worden. Deze voorzorgsmaat-regelen waren echter niet nodig geweest, want de jeugd heeft spon-taan en enthousiast gereageerd na elk optreden. Vaak werden beken-de songs geheel of gedeeltelijk meegezongen.

Anneke Grönloh was met haar laatste liedje Brandend zand, dat niet van tevoren met de band was ingestudeerd, zelfs geheel aangewezen op de duizend 'gasten' van de WBB. En die steun was niet gering. ... De luisteraars aan de radio hebben - naar wij vernamen - eveneens veel plezier beleefd aan het vlotte programma uit Winschoten. Dit pro-gramma bevatte 'elk wat wils', want Rita Reys, Anneke Grönloh (al plaatst zij ook steeds meer jazzsongs op haar repertoire) en Rob de Nijs zijn eigenlijk niet met elkaar te vergelijken. The Ramblers met zang van Jany Bron en Marcel Thielemans, waren goed op dreef en zorgden steeds voor een goede begeleiding van de vocalisten(es).
De spits werd afgebeten door de nog niet zo bekende vocalgroep The Pilots. Deze vier heren zongen volledig op de microfoon, zodat voor de bezoekers meer te luisteren viel dan te zien. Jammer was dat wel, want de 'piloten' kregen op die manier geen moment contact met de zaal.
De fans van Rita (ze was weer geweldig) kwamen wel aan hun trekken. Twee bossanova's Desafinado en Fly me to the moon sloegen bij de jongeren goed in, terwijl de echte jazz-liefhebbers eveneens veel plezier hebben beleefd aan o.a. Stompin' at the Savoy. Rita Reys werd uiteraard begeleid door het trio Pim Jacobs.
De vraag van Herman Stok (presentator van Nederlands populairste t.v.-uitzending Top of Flop) 'Kent Winschoten Rob de Nijs?', werd door de teenagers met een overdonderend 'Ja' bevestigend beant-woord. Met begeleiding van The Lords ontketende de Nederlandse Cliff Richard, die over een goede stem beschikt (ook zonder verster-ker!) een golf van enthousiasme bij de jeugd.

(wordt vervolgd)