1 februari 1950

De huren mogen maar liefst met vijftien procent omhoog van de regering! Men wil enerzijds de eigenaren in staat stellen hun ge-bouwen te onderhouden, maar anderzijds wil men de loon- en prijspolitiek niet verstoren. Nou, dan lijkt me vijftien procent wel wat veel.
In de gemeenteraad is men nu bezig met plannen om de binnenstad beter bereikbaar te maken voor auto's. Men heeft daarvoor een ont-werper de opdracht gegeven. Niet iedereen in de gemeenteraad is het daarmee eens. Vooral omdat het f 10.000 gaat kosten. Velen zijn van mening dat men dat plan wel kan laten ontwerpen als het echt nodig is. De commissie openbare werken en B&W vinden echter dat men een geraamte nodig heeft om verdere uitbreiding van de stad mo-gelijk te maken, ook al worden die plannen niet direct uitgevoerd.

Stelt men het maken van een plan uit, dan kan men straks overal bouwen en moeten er misschien later weer gebouwen afgebroken worden. Dat probleem wil men voor zijn. Het is dus niet de bedoeling in de stad te gaan breken. Uiteindelijk werd het voorstel aangehou-den.
Gisteren hebben we met Morgenrood in de kleine zaal van Wisseman toneel gespeeld. De zaal was door het rotweer niet uitverkocht, maar het was wel een succes. Op 11 februari spelen we daar nog eens. Meester Poppen heeft een stuk uitgezocht in het Brabants: 'Als stad en land elkaar raken'.

20 januari 1950

De gemeente gaat de huisnummering veranderen. Daar hebben ze
f 4500 voor over, maar de troittoirs verbeteren, ho maar. Wel komt er in het centrum overal straatverlichting en met een beetje geluk worden op korte termijn alle Winschoter straten verlicht. Er zijn bovendien geweldige plannen voor een tentoonstelling van Handel en Nijverheid die van 19 tot 25 juni het hele havengebied op zijn kop zal zetten: Winthil 1950. Er komt een weg van negen meter breed met aan beide zijden een plantsoentje. Links komen op het gras zes of zeven grote tenten voor maar liefst 245 overdekte stands. Aan de rechterkant van de weg is ruimte voor 90 buitenstands.
Aan diezelfde rechterkant komt een pad naar de loods van Kuiper. In die loods zal de cultuur aan de orde komen: een expositie. Aan het eind van de weg komt een grasveld met een fontein van zestien stralen die veertien meter hoog kunnen spuiten. Het moet 's avonds een fantastische gezicht zijn door een steeds wisselende verlichting.

Aan de andere kant van de fontein komt een restaurant van honderd vierkante meter met een overdekt terras. Rechts van de fontein blijft nog een groot stuk terrein over dat Handel en Nijverheid hebben bestemd voor een lunapark. Het mag beslist geen kermis worden, al heb ik geen idee wat het verschil is. Achter de tenten, aan de kant van de Rensel, is een sportterrein gepland met een gedeeltelijk overdekte stalen tribune met 1000 zitplaatsen. Er zijn zelfs plannen voor een tweede tribune! Al die toeschouwers moeten afkomen op voetbal-wedstrijden en paardesport. Verder komt er een gebouwtje voor administratie, EHBO, politie, brandweer, omroep en pers. En er zijn zelfs rijdende w.c.'s gepland. Die kan men daar neerzetten waar het druk is.
Iets geheel anders, maar even interessant is de zwerfkei die men in Bovenburen heeft gevonden. Nou ja, gevonden. Men wist al vijftig jaar dat ie er lag, maar tot nog toe had men hem laten liggen omdat hij naar schatting zo'n vijf tot tien ton weegt. Wat ze er nu mee doen weet ik nog niet, maar als men er geen plan mee had, zou het niet in de krant staan.
In de Winschoter Courant stond een stukje over Ome Keesje: "Zondag j.l. heeft de stem van 'Ome Keesje' de laatste maal door de microfoon geklonken. De geestelijke vader van deze druk beluisterde uitzending, Willem van Capelle, heeft 28 jaren de avonturen van 'Ome Keesje' uitgebeeld. Willem v. Capelle acht thans echter de tijd gekomen om met deze radiofiguur op te houden. Zo is dus 'Ome Keesje' thans getrouwd en naar Eutopia vertrokken, van waar geen verbinding met de studio mogelijk is."
Dus omdat Willem geen zin meer heeft, moet Ome Keesje verhuizen. Hier lopen fantasie en werkelijkheid wel erg merkwaardig door elkaar. Maar ja, misschien is het in het echte leven wel niet anders.