11 december 1950

Het moet in de dagen van de revolutie, dus zo rond 1890, zijn geweest dat V.I.O.S. werd opgericht. V.I.O.S. (Vooruitgang Is Ons Streven) begon als een fonds voor steun aan zieke arbeiders: f 2,50 uitkering bij ziekte, meer dan de uitkering van het Armbestuur. Bovendien was het geen liefdadigheid, maar een recht.
De vereniging was een groot succes. Het kreeg overigens pas zijn naam in 1893, daarvoor was men meer met de praktische kant van de zaak bezig. In 1903 werd besloten ook steun te gaan verlenen bij overlijden. Op die manier veranderde de vereniging langzamerhand in een verzekeringsbedrijf. In 1926 werd het wettelijk verboden dat verzekeringen andere activiteiten hadden dan verzekeren en moest V.I.O.S. het ziekenfonds loslaten. Het fonds ging verder onder de naam Voorwaarts. En dat is tot de dag van vandaag zo gebleven. Nu bestaat die club dus 60 jaar. Een reden voor een feestje. In Hotel Smid aan de Langestraat.
De band van Harry Dietrich speelde al terwijl de feestenden de zaal betraden. Voorzitter Van der Molen herinnerde nog eens aan het verleden van V.I.O.S., waarbij hij ook de mislukte coöperatieve bakkerij niet vergat. Later probeerde men het opnieuw: V.I.O.S. ondersteunde de oprichting van de nog steeds bestaande cooperatie Volharding (een coöperatieve productie- en verbruikersvereniging). Na de toespraak van de voorzitter trad het cabaretgezelschap Duo Hofman op met hun programma Lachen is gezond. Zij maakten er een vrolijke boel van met levensliedjes, sketches en humor. De voor-zitter sprak nog een dankwoord en daarna werd de zaal ontruimd voor het dansen op de muziek van Harry Dietrich. Je begrijpt dat het een groot feest was.

28 november 1950

Er is een deel klaar van het uitbreidingsplan. Tussen de weg langs Bovenburen, de Beersterweg (Olwievenweg), Ludensweg en de weg langs het Omsnijdingskanaal komt een park met sportvelden omge-ven door een renbaan en een gracht, een ijsbaan en volkstuinen. Bo-vendien heeft men aan de rand van dat park een nieuwe H.B.S. gepland.
Om de toegang tot het gebied te vergemakkelijken wil men dat deel van het Omsnijdingskanaal dempen dat door het centrum loopt. Op die manier kan men vanaf de Venne en de Langestraat zo naar het park komen. Voor de toevoer van grondstoffen naar de steenfabriek van Strating tegenover de ingang van de Langestraat zal men het kanaal tot daar aan toe open moeten houden. Maar de brug bij de Langestraat kan er net uit.
De kosten van het geheel worden geschat op een half miljoen gulden. De meeste grond moet gekocht worden van particulieren, de plek waar de sportvelden moeten komen is nu te laag en daardoor te nat, zodat er grond opgebracht moet worden. Men verwacht dat inclusief formaliteiten over vier jaar de eerste sportvelden gereed kunnen zijn.
Tussen de weg door Bovenburen, de Oudewerfslaan en het Zandpad plus Witte de Withstraat is al een nieuwe woonwijk ontstaan: de eensgezinswoningen aan de Jan van Gaalenlaan worden al een paar jaar bewoond net als de duplexwoningen aan de Tromplaan en de Karel Doormanlaan.

Duplexwoningen zijn huizen die in eerste instantie voor twee gezinnen gebouwd zijn, maar die later, als ooit de woningnood opge-lost zal zijn, samengevoegd zullen worden. Nu komt er dus een gezin boven en een gezin onder. Ruim zal het niet zijn, maar het is beter dan bij je (schoon)ouders inwonen met een of meer kinderen.
Er is ook toestemming gekregen voor de bouw van nog 145 eens-gezinswoningen. Ook deze zullen allemaal in de Zeeheldenbuurt ko-men. Al deze huizen hebben een voor- en achtertuin(tje), en de wijk zelf zal ook van het nodige groen worden voorzien. Naast deze sociale woningbouw, is men ook bezig met plannen voor middenstandswo-ningen langs de Kastanjelaan - bij het St. Vitusholt (Achterholt) - en bij Posttil. Groei, dat is het woord.

21 november 1950

Koos Vorrink heeft hier gisteravond gesproken, als voorzitter van de PvdA. Het was eigenlijk weer het gebruikelijke praatje over de voor-delen van de samenwerking tussen de brede massa van de arbeiders en de ondernemersklasse, maar hij is een boeiende spreker, dus je verveelt je niet.
Hij prees de groei van de productie, anderhalf keer die van vorig jaar, maar hij vond ook dat de welvaart niet overeenkomstig groeide. Dat zou pas mogelijk worden als Nederland minder hoeft te importeren. Nu gaat, om de import te kunnen betalen, een groot deel van de productie-groei nog naar het buitenland.
Zijn oplossing is, natuurlijk, nog meer groei van de productie. Eigenlijk was hij zeer tevreden over de huidige economische situatie omdat twee vooroorlogse bronnen van Nederlandse welvaart, Neder-lands Indië en Duitsland, waren weggevallen.
De PvdA is tegen een liberalisatie van de economie. De ontwikkeling van de industrie en de handel moet in de eerste plaats dienstbaar zijn aan het algemeen belang, niet aan het belang van degenen die beschikken over de productiemiddelen. Daarom mag de productie niet aan het toeval worden overgelaten, maar moet er door de over-heid regelend worden opgetreden. Alleen dan is een massale werk-loosheid, zoals in de dertiger jaren, te vermijden.

Vorrink prees het Marshallplan, de oprichting van de Verenigde Naties en van de NAVO. De Russische politiek dwingt het westen, dus ook Nederland, veel geld te investeren in herbewapening. Ook daar-om is de samenwerking tussen arbeiders en ondernemers van belang: de arbeiders hebben in Nederland werkelijk belang bij de huidige situatie. De avond werd natuurlijk opgeluisterd met muziek van Nieuw Leven.

6 november 1950

Vandaag is Adrillentje, of, zoals het officieel heet: Allerheiligenmarkt. Het weer was eerst druilerig, maar in de eind van de morgen knapte het op. Zo ging het ook met de handel. Rond het middaguur was het op de Venne en het marktplein een drukte van belang en werd er goed verkocht.

De standwerkers verkochten weer de allerbeste scheermesjes en de lekkerste chocola, er was een kruidendokter die fantastisch veel klan-ten had, er werden wonderfluitjes verkocht en een zanger produceer-de het ene liefdeslied na het andere.

Op de veemarkt mocht men ook niet klagen over de verkoop. Menig koebeest verwisselde van eigenaar, net als biggen en varkens. In de cafe's en lunchrooms was het tussen de middag overvol met koffie-drinkers, terwijl er naarmate de klok vorderde meer en meer over-gegaan werd op een neutje.

Voor de voedselvoorziening kozen de meesten toch voor oliebollen en gebakken schelvis. Wat ik ook altijd koop is zo'n lekkere Drentse bol, een grote krentebol met roggemeel. Zo hebben we ook de volgen-de dag nog een beetje Adrillen.

3 november 1950

Het Concertgebouworkest uit Amsterdam heeft hier vorig jaar gespeeld. B. Dommering wilde ze ook dit jaar weer laten overkomen. Omdat dat een dure zaak is heeft hij weer een subsidie aangevraagd bij de gemeente: hij wil vrijgesteld worden van de vermakelijkheids-belasting. In de praktijk gaat het om een subsidie van f 10,- die B & W wel willen verlenen op voorwaarde dat een tiental leerlingen van H.B.S., Gymnasium en Kweekschool in de gelegenheid worden gesteld het concert gratis te bezoeken. Ondanks een hoop gezeur in de ge-meenteraad (dan moeten we verenigingen ook gaan subsidiëren, de prijs van de kaartjes kan nog wel iets omhoog) werd het voorstel toch aangenomen. Het concert is overigens pas volgend jaar omdat diri-gent Eduard van Beinum ziek is.
Op een heel ander vlak liggen de plannen van minister Mansholt voor de landbouw. Hij wil groei van productie en efficiency, verlaging van prijzen en import en een vrijere uitwisseling van producten. Daartoe moeten alle West-Europese landen afzien van protectie en moeten de prijzen op Europees niveau gestabiliseerd worden.
Om dat alles mogelijk te maken en te controleren moet er een inter-nationaal orgaan van toezicht komen. Alleen als dat gebeurt kan de landbouw een wezenlijke bijdrage leveren aan het herstel van de economie, zegt Mansholt. Anders gezegd: West-Europa moet minder importeren om aldus de betalingsbalans meer in evenwicht te bren-gen. Vergroting van de productie kan volgens Mansholt alleen door specialisatie: dus geen duizenden kleine boeren met een gemengd bedrijf, maar graanboeren, veeboeren etc. Een verdergaande ratio-nalisering van de landbouw kan alleen wanneer boeren niet alleen afhankelijk zijn van de markt, maar ook enige bescherming genieten. Als dat laatste ontbreekt zullen ze als kippen zonder kop de markt gaan volgen zonder oog te hebben voor de economische en maat-schappelijke behoeften. Het stabiel houden van de prijzen zal het de boeren makkelijker maken een geleide landbouwpolitiek te volgen. Dat zal dan de meest rationele keuze zijn.

7 september 1950

Na alle prijsverhogingen nu eindelijk eens een loonsverhoging. Maar niet zonder een oproep tot verhoging van de productie en arbeids-productiviteit. Mensen van 23 jaar en ouder krijgen er vanaf 1 septem-ber 5 % bij. Deze verhoging moet minimaal vier cent per uur zijn, en maximaal f 180,- per jaar.
Het N.V.V. is tegen het maximum omdat het de groei van de arbeids-productiviteit zou belemmeren. Bovendien wil de bond dat de rege-ring een einde maakt aan de grotendeels vrije prijzen omdat die geleid hebben tot onredelijke winsten en zich niet verdragen met een geleide loonpolitiek. Voor een boer als ik maakt het natuurlijk niets uit, maar voor een sociaal-democraat zoals ik wel.
Ik wil je niet te veel lastig vallen met allerlei boerenzaken, maar nu is er iets waar ik je toch echt over moet vertellen: kunstmatige inseminatie. Je hebt een stier in persoon niet meer nodig! Er zijn talloze voordelen aan verbonden. De koeien worden sneller drachtig, het zaad is meestal van topkwaliteit (waardoor de hele veestapel verbetert) en er zijn minder stieren nodig, wat goedkoper is omdat je op voer en veeartsen kunt bezuinigen. Er is een gevaar van inteelt, dus men moet wel in de gaten houden dat het zaad niet van te weinig stieren komt. K.I. is overigens niet goedkoper dan het laten komen van een dekstier, het kost f 10,-, maar dat geld wordt terugverdiend door de grotere kans op drachtigheid en de betere kwaliteit van de kalveren. En het wordt natuurlijk goedkoper als meer boeren zich aansluiten bij de K.I.-verenigingen. De overheid subsidieert der-gelijke verenigingen door geld beschikbaar te stellen voor de bouw van stallen.
De vooruitgang blijft maar doorgaan. Want we krijgen in Winschoten ook een stadbusdienst. Vooral voor mensen die in het noorden van de stad wonen, zoals wij, is dat handig. Anders ben je vanaf Boven-buren naar het station toch al gauw een half uur kwijt.

Het is trouwens wel een rondrit. De route begint op het station. Vandaar P. van Dijkstraat, Wilhelminasingel, Schönfeldplein, Schön-feldsingel, Gassingel, Langestraatbrug, Omsnijdingskanaal, Ludens-weg, Bovenburen, Witte de Withstraat, Tromplaan, Oudewerfslaan, Bovenburen, Grintweg, Trekweg, St.Vitusholt, Garst, Stationsweg, Station.

De bus maakt dit rondje elk uur vanaf acht uur 's morgens. Van maandag tot en met vrijdag tot acht uur 's avonds, op zaterdag en zondag tot elf uur. Er is gezorgd voor een aansluiting met aankomen-de en vertrekkende treinen. Je betaalt altijd het zelfde bedrag voor een kaartje (15 cent) dus als je van rijden in een bus houdt, kun je een uur rondrijden voor drie stuivers. Kinderen tot vijf jaar mogen gratis mee.

24 augustus 1950

Zat ik laatst te kankeren over het verdwijnen van het kadaster uit Winschoten, het is nog steeds niet gebeurd hoor, nu lijkt er zelfs een rijksdienst hier heen te komen. Er zijn plannen om de douane van Nieuweschans naar Winschoten te halen.
Tot nu toe is er met Duitsland alleen vrachtvervoer met de auto mogelijk, maar binnenkort is de spoorbrug bij Weener weer hersteld en wordt zelfs Bremen met de trein bereikbaar. Voor het vracht-vervoer per spoor zal dan een douaneloods bij het station gebouwd worden (op het terrein van de O.G.: de tramwegmaatschappij Oost-Groningen). Omdat men dan toch bezig is, komt er gelijk een tweede perron voor het personenverkeer.

Wat betreft de koffie: bon 484 kan gebruikt worden voor de aanschaf van 125 gram koffie. Daar moeten we het mee doen tot 5 oktober.

6 augustus 1950

Afgelopen zondag waren de volksfeesten op het Zuiderveen bij Cafe 't Haantje (Pik). Het was prachtig weer. Ik heb zelf meegedaan met de ringrijderij voor mannen, maar ik had toch wat meer moeten oefen-en. Alle geldprijzen gingen naar mensen van buiten. De eerste prijs, f 15,-, werd gewonnen door W. Uildriks uit Beerta. Voor de kinderen was er ook wat georganiseerd. Voor jongens was er talhoutjerapen. Eerste prijs voor G. Kruize. Voor meisjes was er stoeltjedansen. E. Kuil was hier de gelukkige. Voor de kinderen waren er geen geldprij-zen, maar kunstvoorwerpen. 's Avonds was er dansen bij de accor-deonmuziek van Joop Koopmans. Hartstikke gezellig.

Wat ik bijna vergeten was: ons nieuwe zwembad. De temperatuur van het water is 18 graden celcius. Je moet er even door, maar dan is het heerlijk. En groot dat het bad is.

6 juli 1950

Van de heer Wittebol is verschenen een studie naar de ontwikke-lingsmogelijkheden van Winschoten. Het is wel een erg theoretisch verhaal, maar ik zal je er voor de gein eens iets uit berichten.
Omstreeks 1800 begon Winschoten zich te onderscheiden van de overige gemeenten in de buurt. Het aantal inwoners groeide omdat de plaats zich ontwikkelde tot een markt- en handelscentrum.

Omstreeks 1850 en de daarop volgende 25 jaar ontstond ook een sterke plaatselijke nijverheid. De groei van de welvaart bij de boeren, de aanleg van de spoorlijn naar Groningen (1861) en naar Nieuwe Schans (1869), de aanleg van de tramlijn Oldambt-Oude Pekela (1883) speelden ook rol van betekenis.
Wittebol geeft een schets van ontwikkelingsmogelijkheden tot 1970! Hij verwacht dat de landbouw tot tweederde van haar huidige om-vang zal krimpen, maar evengoed zal er volgens hem omstreeks die tijd geen werkloosheid meer zijn.
Het gebied dat door Winschoten verzorgd was, werd in 1940 be-woond door 56000 mensen. Wittebol verwacht dat dat aantal in de toekomst niet veel zal groeien: 60 tot 66 duizend personen in 1970. Hij denkt ook dat Winschoten als centrumplaats niet in belang zal toenemen. Daaruit moeten we onze kaarten zetten op de groei van industrie die zich richt op gebieden buiten de regio. Als Winschoten zijn centrumfunctie wil behouden moet het op sociaal, cultureel en economisch gebied aantrekkelijk blijven en voorwaarde daarvoor is de ontwikkeling van het verkeer in onze richting.
Zoals alle toekomstvoorspelling blijft het natuurlijk koffiedik kijken, maar ondertussen heeft het wel invloed op het beleid van de gemeente. Bovendien mag je je afvragen wat een versterkte centrum-functie van Winschoten betekent voor het leven in de omliggende gemeenten.

15 juni 1950

Het zwembad is eindelijk verbeterd. Voor de oorlog waren er al plannen voor, maar nu is het ook echt gebeurd. En we hebben niet voor niets zo lang gewacht. Want een prachtbad is het geworden! Er zijn nu twee ondiepe baden met een strandje ervoor voor de aller-kleinsten, dan twee baden waarin grote kinderen nog kunnen staan, en tenslotte een derde bad van 38 bij 50 meter voor mensen die echt kunnen zwemmen. De baden zijn van elkaar gescheiden door beton-nen bruggen. Achter het derde bad ligt nog een grote vijver waarop we in de toekomst misschien met bootjes kunnen varen.
Links van de baden zijn zonneweiden, rechts is zand. Er zijn bad-hokjes voor mannen en vrouwen , w.c.'s , een speeltuin en een res-taurant. Tussen de badhokjes en het strand komt een afscheiding van coniferen.
Omdat het bassin voor de verbouwing gedeeltelijk leeggepompt moest worden en de wellen niet zo snel voldoende nieuw water konden aanvoeren, is het water nu nog wat troebel en staat het nog te laag, maar men denkt dat die problemen met behulp van een Norton-pomp spoedig opgelost zullen worden. Men prijst alom onze wet-houder Folkringa voor zijn noeste inspanning om deze verbouwing te realiseren.
Bij boer Koning op het Oostereinde zijn Coloradokevers gevonden. Ze vreten het groen op zodat de aardappels niet verder kunnen groeien. Soms zijn er zoveel dat zelfs spuiten met gif niet meer helpt. Dan moeten ze met de hand gevangen worden. Tsja.

15 mei 1950

Je herinnert je ongetwijfeld die kei waarover ik je verteld heb. Deze kei gaat dienst doen als onderdeel van het monument ter nagedach-tenis aan de gevallenen van de Tweede Wereldoorlog. Bij het vervoer ervan naar het Zuiderveen is een gewonde gevallen. Een veeg teken, lijkt me. Het gevaarte is drie bij twee bij twee meter en weegt vijfen-twintig ton. De steen is hier tweehonderd duizend jaar geleden naar toe gevoerd in de ijstijd. Dat zegt althans de Winschoter Courant.

1 mei 1950

Het is de Dag van de Arbeid, en dat zullen we merken ook. In Dommering treden vanavond de Arbeiders Gymnastiek Vereniging, Nieuw Leven, Morgenrood en De Stem des Volks op, zodat ik drie keer in de benen moet. Feestelijk is het natuurlijk wel. En de A.J.C. komt ook nog, maar daar ben ik te oud voor.

4 april 1950

In de gemeenteraad is besloten tot de bouw van 199 arbeiders-woningen en 3 woon-winkelhuizen in het uitbreidingsplan Boven-buren. Het geheel gaat ongeveer anderhalf miljoen gulden kosten. Deze nieuwe woningen worden eenvoudiger dan de huizen die nu aan de Jan van Galenlaan worden gebouwd. Men hoopt door de kosten te drukken makkelijker toestemming van het ministerie te kunnen krijgen voor de bouw van deze extra woningen. Men heeft in het ontwerp onder meer de kelders vervangen door kelderkasten en de schuurtjes kleiner gemaakt. De huur zal f 5,50 per week gaan bedragen. Als ze gebouwd worden!
Laat ik je ook eens iets vertellen over dat merkwaardige fenomeen dat de Openbare Leeszaal heet. Tegen geringe abonnementskosten kun je daar het hele jaar door gratis boeken halen en thuis lezen. Geweldig niet!

En toch gaat het niet goed met deze instelling. Veel mensen betalen alleen de minimumcontributie, drie gulden, maar dat is met de stij-gende kosten van levensonderhoud blijkbaar nog te veel want tallozen hebben hun abonnement opgezegd. Het gevolg was dat er maar weinig boeken aangeschaft konden worden afgelopen jaar. Dit wordt ook veroorzaakt door de steeds stijgende boekenprijzen. Een gemeentelijke subsidie van f 10.000 wordt noodzakelijke geacht om te kunnen blijven draaien. Het merkwaardige is dat de subsidies van staat, provincie en gemeente worden vastgesteld aan de hand van het aantal Winschoter leden; in de praktijk is een derde van het leden-bestand afkomstig uit andere gemeenten. Eind 1949 zijn 1826 personen lid van de openbare leeszaal: daarvan komen 579 van buiten Winschoten.
De jeugdbibliotheek is wel een groot succes. Ze is gevestigd op de zolder van het gebouw aan de Johan Modastraat. Veel kinderen, er zijn 398 jeugdleden, blijven nadat ze de boeken uitgereikt hebben gekregen nog even aan de rood gelakte tafels zitten lezen. Als we ervan uitgaan dat de jeugd de toekomst heeft, dan zal het met de leeszaal in de toekomst ook wel beter gaan.
Ik heb je al verteld over mijn toneel- en zangactiviteiten. Maar je weet denk ik nog niet dat ik nu ook tuba speel. Natuurlijk ook bij een sociaal-democratische vereniging: Nieuw Leven. De vereniging bestaat al dertig jaar en heeft meegedeind op alle golven van de arbeidersbeweging. Nu zijn we dus ingepast. Met zijn allen naar de gouden tijd. Of zoals wethouder Folkringa (PvdA) het zei: "een wereld van vrijheid en brood, een wereld van betere maatschappelijke verhoudingen".

We begonnen dus niet met De Internationale of iets anders strijd-baars, maar met het Grönnens Laid, een heildronk op de Stad. Dit terwijl die hufters onlangs nog geprobeerd hebben ons het Kadaster en het hypotheekkantoor afhandig te maken. Daarna speelden we zeven concertstukken. Na de pauze was er toneel: Stried om de Polder door de Oud Groene Weezen.

Sprekend over de sociaal-democratie: bij de provinciale statenver-kiezingen heeft de PvdA in Winschoten gewonnen. Hadden ze in 1948 3160 stemmen, nu hebben 3399 mensen op hen gestemd. Een derde van het totaal aantal kiezers. Uitgedrukt in zetels in de gemeenteraad: PvdA 7 zetels, de christelijke partijen (A.R., C.H.U., K.V.P.) 5 zetels, de V.V.D. 3 en de C.P.N. 2 zetels (1 verlies). Jammer dat de C.P.N. verloor, want zij hield de PvdA op het linkse pad.

3 maart 1950

Er zijn plannen om extra woningen te bouwen. De overheid heeft elke gemeente aan een maximum volume gebonden, maar de gemeente Bussum is er in geslaagd toestemming te krijgen voor de bouw van extra huizen omdat ze hebben kunnen aantonen dat ze dat op een voordelige manier kunnen doen. Sindsdien zijn vele gemeenten, waaronder Winschoten, bezig dergelijke plannen te maken. Het zou gaan om 200 woningen, maar men is al blij met elke extra woning.
Laat ik trouwens even citeren uit de krant over onze toneelvoor-stelling.
"Zaterdagavond gaf de arbeiders toneelver. Morgenrood een uitvoering in de kleine zaal van hotel Dommering. Dat deze vereniging hier ter stede nog altijd een goede naam heeft, bleek wel uit de opkomst van de zijde van het publiek. De zaal was bijkans geheel uitverkocht. Het was min of meer een experiment deze uitvoering, want het over het voetlicht gebrachte toneelstuk 'Als Stad en lande elkaar ontmoeten', dat geheel speelde op het Brabantse platteland, stelde ten gevolge van het zoet Brabantse dialect dat door verschillende sprekers gesproken moest worden, extra hoge eisen.

Het is ondanks dat een goede uitvoering geworden, waardoor aan de aanwezigen enkele aangename uren zijn bezorgd. De eenvoudige Brabantse boerin, moeder Vugs, die samen met haar dochter een pension is begonnen, krijgt als eerste gasten de Haagse familie Everking op bezoek. Zij raakt in financiële moeilijkheden ten gevolge van haar verplichtingen tegenover de geldschieter van Dungen. Dit wordt echter overwonnen dankzij de hulp van boer de Bresser en door toedoen van de Haagse familie. Het slot is dat Anneke, Kees, de chauffeur van de heer Everking en moeder Vugs en de Bresser elkaar vinden en een betere toekomst tegemoet gaan.
Zonder een van de spelers iets te kort te willen doen willen wij vooral noemen mej. E. Schuster als Anneke, die een goede kracht belooft te worden, verder de heer H. Schuster in zijn zeer goede rol van de geldschieter, die profiteert van de onwetenheid van de eenvoudige plattelandsbevolking, de heer M. Schuster als Ciske de Bresser, het type van de eenvoudige, oprechte Brabantse boer en de heer H. de Weerd en mvr. A. Klap-Por, als de heer en mevrouw Everking.
Voorts komt zeker een woord van lof toe aan de regisseur, de heer D.J. Poppen, terwijl wij tevens de keurige toneelaankleding willen noemen.
Al met al een voorstelling waarop Morgenrood met voldoening kan terugzien.
In de pauze werd nog een verloting gehouden om enkele aardige prijzen, terwijl tussen de bedrijven door een gezellig strijkje voor de juiste stemming zorgde. Men een geanimeerd bal werd deze avond besloten."
Wat de recensie niet vermeld is dat dhr. Everking aan het einde van het stuk een speenvarken kreeg overhandigd van boer de Bresser. Dat dier voelde zich niet op het gemak op het podium en piste over de broek en schoenen van Mans de Weerd, die natuurlijk voor deze rol zijn zondagse pak aan had. Het was geen klucht, maar wat hebben we gelachen.
Op 23 februari hebben we trouwens nog opgetreden: met De stem des Volks. In de Grote Zaal van Dommering. We beginnen natuurlijk met De strijders, daarna komt een ratjetoe van van alles en nog wat (Op naar het licht, Nederland let op uw zaak, Rozentijd) en we eindigen met Aan de strijders.
Overigens zal de koffie ook dit jaar nog op de bon blijven. Plannen om voor hoge prijzen vrij koffie beschikbaar te stellen, waarschijnlijk om de smokkel uit België een halt toe te roepen, zijn door de regering afgewezen omdat daarvoor deviezen beschikbaar gesteld moeten worden.